Η ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΣΤΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΣΤΡΩΝ ΤΩΝ ΜΜΕ ΩΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΤΩΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΩΝ

(Πεδίο - Δύναμη, Lioubov Popova, 1921, "Ρωσική Πρωτοπορία")



Αυτό που αποκόμισα εγώ από το αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών, δεν είναι η μεγάλη νίκη του ΠΑΣΟΚ και η επική κατάρρευση της ΝΔ. Γι αυτό και δεν θα σταθώ σε αυτά. Θα αναδείξω, όμως, έναν άλλον προβληματισμό, που θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, όχι μόνον από τον νέο πρωθυπουργό, αλλά και από όλους τους αρχηγούς κομμάτων – μηδενός εξαιρουμένου.

Η σκέψη μου είναι ότι μέχρι τώρα, αυτοί που εξέλεγαν κυβερνήσεις με την ψήφο τους, ήταν οι φοβισμένοι πολίτες. Εκείνοι, που εγκλωβισμένοι στα κομματικά στρατόπεδα, έδιναν –κάθε φορά- των υπέρ πάντων αγώνα!… Εκείνων των οποίων η ψήφος τροφοδοτούσε τις κυβερνήσεις και εξουσίαζε όλους τους υπόλοιπους.

Αυτή τη φορά αναδείχτηκε μια άλλη παράμετρος: εκείνη των ευμετάβλητων πολιτών, που δεν διστάζουν να ρίξουν την ψήφο τους στο κόμμα που τους πείθει ότι μπορούν να δουν «καλύτερες μέρες». Και μην πουν κάποιοι για «οπορτουνιστική» τακτική, πριν λάβουν σοβαρά υπόψη τους, ότι οι δισταγμοί καταπίπτουν, μπροστά στο ενδεχόμενο μιας καλύτερης ζωής. Και από την άποψη αυτή – ναι, είναι οπορτουνιστική, όσο ακριβώς οπορτουνιστική μπορεί να χαρακτηριστεί η συμμετοχή των υποψηφίων στις εκλογές (που όλοι γνωρίζουμε πως δεν είναι το κοινό συμφέρον, αλλά το προσωπικό τους συμφέρον). Και κανείς δεν πρέπει να διατηρεί τύψεις για την στάση του ψηφοφόρου. Κάθε άλλο!

Η στάση αυτή των πολιτών προσδίδει μιαν ιδιαιτερότητα στην Ελλάδα, που φαίνεται να αλλάζει ρότα στην πορεία της ψήφου. Η κομματική βάση (όλων των κομμάτων) φαίνεται να έχει συρρικνωθεί και καθοριστικός παράγοντας δεν είναι πλέον η κομματική συσπείρωση, αλλά το όφελος του ψηφοφόρου. Ολο και λιγότεροι ψηφοφόροι, στα επόμενα χρόνια, θα είναι διατεθειμένοι να υπακούουν στην κομματική βάση, και όλο και περισσότεροι θα ψηφίζουν με κριτήριο το «ρεύμα» ενός κόμματος. Ετσι, όπως ακριβώς οι ψηφοφόροι αυτοί έδωσαν την πλειοψηφία στο ΠΑΣΟΚ, έτσι θα επιλέξουν αύριο κάτι άλλο, με την ίδια ευκολία, αν το κόμμα αυτό ως κυβέρνηση προδώσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει κάθε καλή πρόθεση. Αλλά μην ξεχνάμε, ότι και ο Καραμανλής είχε την ίδια πρόθεση σύμφωνα με τις προεκλογικές του δηλώσεις.

Αυτό που αποκτά από εδώ και πέρα μεγαλύτερη σημασία, είναι η κατανόηση από την πλευρά των κυβερνώντων, ότι έχει υπάρξει σημαντική αλλαγή νοοτροπίας των ίδιων των ψηφοφόρων. Αυτών που δεν θα ανέχονται στο μέλλον την οποιαδήποτε ολιγωρία των κυβερνώντων και θα τους τιμωρεί κοινοβουλευτικά. Νοοτροπία που αποδεικνύει ότι ο ψηφοφόρος έχει αρχίσει να εκπαιδεύεται μέσα από τα λάθη δεκαετιών… Αυτή η τακτική του πολίτη, είμαι σίγουρος ότι μοιραία θα αναβαθμίσει την στυγνή πελατειακή λογική της εξουσίας, που μέχρι τώρα πίστευε ότι απλώς μπορούσε να χειραγωγήσει μέσω της δικής της προπαγάνδας ή των φιλικά προσκείμενων ΜΜΕ, την κοινή γνώμη.

Θα ήθελα επίσης να προσθέσω, ότι αυτό το τελευταίο «κάστρο» της εξουσίας, τα ΜΜΕ δηλαδή και ο ρόλος τους, αργά και σταθερά θα πέσει. Εδώ, ακριβώς, είναι που το blogging αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Όχι μόνο γιατί είναι η φωνή των ανεξάρτητων από τα ΜΜΕ πολιτών, αλλά κυρίως γιατί οι bloggers θα καταρρίψουν την επιθυμία των «παραδοσιακών» εκπροσώπων των ΜΜΕ να παρεισφρήσουν στο blogging με τις ίδιες ιδέες που διέπουν την λογική των ΜΜΕ της εξουσίας – και φυσικά με στόχο την άλωση και του διαδικτύου. Το λέω αυτό, διότι τέτοια φαινόμενα θα αρχίσουν να διογκώνονται από εδώ και πέρα, καθώς όλο και περισσότεροι αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι η δύναμη των bloggers είναι μαζική αλλά κυρίως ανεξάρτητη στην συντριπτική τους πλειοψηφία και κάποιοι θα προσπαθήσουν να την αλώσουν.

Τα blogs είναι το τελευταίο ανάχωμα, γιατί οι bloggers είναι ο ίδιος ο λαός που εκφράζει ελεύθερα (στην συντριπτική του πλειοψηφία) την γνώμη του. Και αν οι bloggers μπουν στο παιχνίδι της εξουσίας, θα πάψουν να έχουν το πλεονέκτημα της ελεύθερης φωνής τους.

ΧΑΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ...

(Νίκος Κεσσανλής, Το Πλήθος, 1965)




Την είδα με το καροτσάκι της στη λαϊκή. Όσο αξιοπρεπής μπορούσε να είναι. Φορούσε τζιν και χαμηλά ίσια παπούτσια. Μια μεγάλη μαύρη μαντίλα με χρυσές πούλιες σκέπαζε το κεφάλι, κι έπεφτε σχεδόν μέχρι τη μέση, πάνω από το μαύρο σφιχτά κλεισμένο ως επάνω πουκάμισο. Η σκούρα επιδερμίδα και τα όμορφα χαρακτηριστικά της είχαν κάτι το απόκοσμο. Ούτε μια σύσπαση των μυών. Ανέκφραστη – θαρρείς άδεια από κάθε συναίσθημα.

Πίσω της έσερνε ένα καρότσι λαϊκής, γεμάτο με διάφορες σακούλες. Οι ρόδες έτριζαν περίεργα από το βάρος. Δεν πρέπει να ήταν πάνω από 30 χρονών, κι ας φαινόταν από μακριά σαν γριά. Δεν γνωρίζω την εθνικότητά της. Αλλά τα μάτια μου δεν με ξεγέλαγαν. Αυτή η γυναίκα είχε μέσα της μιαν αρχοντιά που σπάνια μπορούσε να συναντήσει κανείς στο δρόμο του…
Περπατούσε σιγά, κοιτώντας δεξιά κι αριστερά τους σχεδόν άδειους πάγκους της λαϊκής, καθώς η ώρα ήταν περασμένη, κι οι μανάβηδες ξέστηναν τα αυτοσχέδια μαγαζιά τους. Κι εκείνη, ανέκφραστη, λιπόσαρκη, ευθυτενής, με αργό βήμα, στεκόταν μπροστά στους μανάβηδες. Τους κοίταζε για λίγα δευτερόλεπτα αμίλητη και προσπερνούσε.
Κάποιοι, διακρίνοντας ό,τι κι εγώ, γέμιζαν μια σακούλα με τα απούλητα απομεινάρια του μεροκάματου, και της την έδιναν. Εκείνη την έπαιρνε και την τοποθετούσε πάνω στο καροτσάκι. Ύστερα τους κοίταγε για μια στιγμή κάνοντας μιαν ανεπαίσθητη, αργή και ακαθόριστη κίνηση του κεφαλιού προς τα κάτω και απομακρυνόταν…

Δεν ήταν φυσικά η πρώτη φορά που έβλεπα ανθρώπους να ζουν από τα σκουπίδια. Μετά το τέλος της λαϊκής, πάντα κάποιες φιγούρες ξεφυτρώνουν από το πουθενά, ψάχνουν στις άκρες των πεζοδρομίων με τα σωρευμένα σκουπίδια, ή χώνοντας τα κεφάλια στους κάδους απορριμμάτων, αναμοχλεύοντας με τα χέρια το περιεχόμενό τους, αναζητώντας τροφή… Δεν ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα ανθρώπινα συντρίμμια έξω από μεγάλα σουπερμάρκετ να ψάχνουν τους κάδους απορριμμάτων.
Ήταν όμως η πρώτη φορά που διέκρινα μια πρωτόγνωρη αξιοπρέπεια, σε αυτή την αθλιότητα, που όμοιά της είχα να δω πολλά χρόνια… Για μιαν ακόμα φορά σκέφτηκα: ναι, υπάρχουν άνθρωποι που ακόμα ψάχνουν στα απομεινάρια των άλλων να βρουν την τροφή τους! Στην πλειοψηφία τους ηλικιωμένες γυναίκες. Τα «περήφανα γηρατειά» παρελθόντων πολιτικών ετών… Θυμάστε!..

Δεν είναι βεβαίως οι ίδιοι… Αλλά η στρατιά τους έχει ανανεωθεί με καταιγιστικούς ρυθμούς… Είναι οι άνθρωποι για τους οποίους δεν νοιάζεται κανείς. Αυτοί οι ίδιοι που δεν νοιάζονται για κανέναν και για τίποτα. Είναι οι "αόρατοι άνθρωποι", αυτοί που απλώς υφίστανται, αλλά δεν υπάρχουν, γιατί κανείς δεν τους βλέπει! Είναι αμφίβολο αν κάποιος από αυτούς φτάσει ως την κάλπη για να ψηφίσει…

Ναι, κυρίες και κύριοι πολιτικοί. Τα προγράμματα αναλώνονται σε αέναα ψεύδη, σε αλλοπρόσαλλες υποσχέσεις προς εκείνους που έχουν τη δύναμη να σας ψηφίσουν. Και τούτες εδώ οι ανθρώπινες φιγούρες, είναι βέβαιο πως το τελευταίο πράγμα που έχουν στο μυαλό τους είναι η κάλπη… Γι αυτό και δεν γνωρίζετε την ύπαρξή τους. ΄Η κάνετε πως δεν τους βλέπετε…
Ολη αυτή τη στρατιά των αόρατων ανθρώπων που διαρκώς μεγαλώνει, είμαστε υποχρεωμένοι, εμείς οι υπόλοιποι, να την υπερασπιστούμε. Με το μόνο όπλο που διαθέτουμε: την ψήφο μας. Ξέρετε τι σας λέω...

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ "ΚΑΝΟΝΙΑ" ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΝΤΕΣ ΤΗΛΕΜΑΧΗΤΕΣ...

Την ίδια ώρα που οι ανούσιες «τηλεμαχίες» έδιναν και έπαιρναν και οι δημοσιογραφικές παρεούλες συζητούσαν για το «ποιος ήταν ο καλύτερος» στις εντυπώσεις, προκαλώντας είτε αναγούλα και ανατριχίλα είτε θυμηδία στον μέσο τηλεθεατή, έξι μεγάλα «κανόνια» ηχούσαν σκορπίζοντας όλεθρο στην ντόπια αγορά, συγκλονίζοντας ξανά την πολλαπλά δοκιμαζόμενη και πολύπαθη ελληνική οικονομία. Πέντε ασφαλιστικές εταιρείες (οι τέσσερις της «Ασπίς») και μια ναυτιλιακή χρεοκόπησαν. Ετσι απλά. Λες και ουδείς γνώριζε από πριν την κατάσταση… Λες και ουδείς είχε φροντίσει την «τακτοποίηση» των πραγμάτων με πακτωλό χρημάτων… Σε κάθε περίπτωση, χαμένος είναι ο πολίτης που είχε εμπιστευθεί τις ασφαλιστικές αυτές εταιρείες, αλλά και οι δοκιμαζόμενοι κάτοικοι των άγονων γραμμών όπου η εταιρεία Αγούδημου «έκανε παιχνίδι» εισπράττοντας κρατικές επιδοτήσεις.
Η περίπτωση του Π. Ψωμιάδη, στον όμιλο του οποίου ανήκουν οι τέσσερις από τις πέντε ασφαλιστικές που «βάρεσαν κανόνι», είναι χαρακτηριστική. Οι ασφαλισμένοι στον κλάδο αυτοκινήτου που βρίσκονται πλέον στον «αέρα» είναι 837.965, ενώ επισφαλής είναι η θέση των 227.000 ασφαλισμένων στον Κλάδο Ζωής στις εταιρείες του ομίλου «Ασπίς», μαζί με εκείνη των 2.800 εργαζομένων σε αυτές και τους 3.000 ασφαλιστές… Η ανάκληση των αδειών αυτών των εταιρειών έγινε «διότι οι εν λόγω εταιρείες δεν ανταποκρίθηκαν στις υποχρεώσεις τους προκειμένου να καλύψουν τα απαιτούμενα περιθώρια φερεγγυότητας». Μπά; Δηλαδή τι μας λέτε; Οτι οι εταιρείες αυτές ήταν αφερέγγυες; Που τώρα στρέφονται δικαστικά «με κάθε νόμιμο μέσο κατά της αποφάσεως αυτής»;

Το θέμα δεν είναι ποιός θα κερδίσει δικαστικά. Αλλά τι θα πουν στους ασφαλισμένους τους και στους εργαζόμενους στις εταιρείες αυτές. Ότι όλα πάνε καλά; Οτι ο πρόεδρος της «Ασπίς Πρόνοια» πριν από δέκα ημέρες είχε καταθέσει εγγυητική επιστολή 550 εκατ. ευρώ της τράπεζας ΗSΒC, "η οποία ύστερα από έλεγχο της Τράπεζας της Ελλάδος αποδείχθηκε ότι δεν είναι γνήσια"; Και ποιός θα εξηγήσει τι ακριβώς σημαίνει «δεν είναι γνήσια»;
Η δεύτερη περίπτωση είναι το «κανόνι» του γνωστού εφοπλιστή Γεράσιμου Αγούδημου, που είχε αναλάβει την διάσωση των «άγονων γραμμών» του Αιγαίου έναντι παχυλότατων επιδοτήσεων. Επιδοτήσεων που εξασφάλιζαν σταθερά μακροχρόνια έσοδα και μπορούσαν να εκχωρηθούν στις τράπεζες για ρύθμιση οφειλών ή για χρηματοδοτήσεις αγοράς νέων πλοίων. Τα επιβατηγά – οχηματαγωγά της εταιρείας του («Ροδάνθη», «Μαρίνα», «Ανθή-Μαρίνα», «Ρομίλντα» και «Δημητρούλα») χρωστούσαν διάφορα ποσά από ναυτολόγια, τέλη ελλιμενισμού και νερό (σε ΟΛΠ και ΝΑΤ), αλλά και στις εταιρείες που τα εφοδιάζουν με πετρέλαια. Αλλά ο Γεράσιμος Αγούδημος είχε εισπράξει τα τελευταία πέντε χρόνια 35.000.000 ευρώ από κρατικές επιδοτήσεις, ενώ χρωστάει 19 εκατ. ευρώ σε δύο εταιρείες πετρελαιοειδών, τρεις εταιρείες επισκευών πλοίων και στον ΟΛΠ. Την ίδια στιγμή, πολλοί ναυτικοί (από τους 100 στους οποίους χρωστάει) είχαν προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας λόγω μη καταβολής των δεδουλευμένων τους. Κι ακόμα, απλήρωτοι παραμένουν 50 υπάλληλοι της GA Ferris.
Πέρα από αυτά, η όλη ιστορία έχει και άμεσα πολιτικές προεκτάσεις, καθώς οι 2.000 κάτοικοι των Φούρνων σκέφτονται να μην ψηφίσουν στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διακοπή της απευθείας ακτοπλοϊκής σύνδεσης του νησιού με τον Πειραιά και μάλιστα ενόψει της χειμερινής περιόδου. Με την κατάσχεση των πλοίων του Αγούδημου, το σύμπλεγμα των νησιών εξυπηρετείται πλέον από τη σύνδεσή του με τον Αγ. Κήρυκο της Ικαρίας και το Καρλόβασι της Σάμου. Για να πάει δηλαδή κάποιος σήμερα στους Φούρνους, θα κάνει μια ολόκληρη μέρα, λες και πάει στην Κίνα! Γιατί θα πρέπει να ταξιδέψει 7 ώρες από τον Πειραιά μέχρι την Εύδηλο Ικαρίας, όπου θα φτάσει στις 3 τα ξημερώματα και από εκεί πληρώνοντας 30 ευρώ σε ταξί θα πρέπει να πάει 35 χλμ. μέχρι τον Αγιο Κήρυκο απ΄ όπου θα πάρει (το επόμενο μεσημέρι) το καραβάκι που κάνει μιάμιση ώρα για να τον μεταφέρει στους Φούρνους! Το εισιτήριο (χωρίς επιστροφή) μέχρι την Εύδηλο είναι 41,5 ευρώ, συν 30 ευρώ το ταξί, συν 70 ευρώ αν έχει και αυτοκίνητο!
Καλές, λοιπόν, οι «τηλεμαχίες» και η δημιουργία εντυπώσεων επί «φιλοσοφικού» επιπέδου, αλλά εδώ έχουμε σοβαρότατα κοινωνικά προβλήματα. Στις οικογένειες που πεινάνε, προστίθενται κι άλλες. Και οι «αρχηγοί», που ασφαλώς δεν έχουν τα ίδια οικονομικά προβλήματα, φιλοσοφούν…

ΕΛΛΑΔΑ: ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ "DEJA - VU" ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ

Σήμερα έχουμε το θλιβερό debate των αρχηγών. Την θλίψη που μας έχει συνεπάρει από την άκρατη εκλογολογία των ημερών, θα επαναπροσδιορίσει μια πρόσθετη θλίψη. Γιατί τίποτα θετικό δεν μπορεί κανείς να περιμένει ούτε από το σημερινό, ούτε από το αυριανό debate.
Ζούμε στη χώρα του “deja-vu”. Στη χώρα όπου ό,τι γίνεται ξαναέγινε, κι ό,τι θα γίνει, πάντα θα θυμίζει κάτι από το παρελθόν. Ωστόσο θα παρακολουθήσω την ξύλινη γλώσσα των ξύλινων πολιτικών μας, σε μια επανάληψη που κρατάει χρόνια… Οι πανελίστες πολιτικοί αρχηγοί, θα προσπαθήσουν ξανά να προβάλουν τις θέσεις τους, με τα ανύπαρκτα οράματα, παίζοντας με τα δικά μας όνειρα… Όλα θα γίνουν «για το καλό του τόπου», για «το καλό το δικό μας». Οπως πάντοτε… Χρόνια τώρα, ακούμε τις ίδιες ιδέες που δεν αλλάζουν, κι ας είναι διαφορετικά τα πρόσωπα. Είναι τα δικά μου και τα δικά σου φαντάσματα, που αύριο ξανά θα ζωντανέψουν και θα μας διαφεντέψουν για κάποια χρόνια… Μπορεί να ζούμε την κατάρρευση των πολιτικών αξιών, αλλά θα γίνουμε και πάλι μάρτυρες πολιτικών πρακτικών που τελικά θα χωνέψουμε σαν «βαρύ για το στομάχι αλλά αναγκαίο φαγητό». Κι ας μην είναι καν νόστιμο… Θα δούμε και πάλι να νικούν οι ίδιες ακριβώς «αξίες» την βαριά αποχαύνωσή μας.
Πόσο δίκαιο είχε ο Ησίοδος, 28 αιώνες πριν, όταν πρωτοδιατύπωσε την ιδέα της παρακμής (μέσα από την διαδοχή του χρυσού, αργυρού και χαλκού αιώνα…), ιδέα που συνέχισε ο Ρουσσώ πολλούς αιώνες αργότερα (με το «Κοινωνικό Συμβόλαιό» του) βάζοντας όμως και το «κερασάκι» στην τούρτα, αποδίδοντας στα άτομα την ικανότητα να ορίσουν μέσα από κοινωνική συναίνεση, ως ισότιμοι πολίτες, τους όρους της διακυβέρνησής τους. Πόσο έχει συμβεί αυτό; Πόσο έχει συμβεί, ακόμα, η βολταιρική σταδιακή πρόοδος της ανθρωπότητας μέσα από τον διαφωτισμό;
Σήμερα, μέσα από την επιχειρηματολογία των «φαντασμάτων» θα γίνει μια τυπική «σύγκρουση» των αντιλήψεων των κομμάτων, που όχι μόνο δεν θα φέρουν την αλήθεια στο φως, αλλά αντίθετα θα δικαιώσουν τον Καντ που πίστεψε στην ιδέα ότι η ιστορία περιέχει κάποια σκόρπια δείγματα σοφίας, αλλά που στην ουσία της αποτελεί ένα άθροισμα αφελών και ανόητων πράξεων, αθλιοτήτων και πνεύματος καταστροφής… Ναι, σήμερα η μαύρη αλήθεια του ενός, θα γίνει άσπρη για τον άλλον. Οι «προσφορές» θα είναι πολλές, κόλαση και παράδεισος αντάμα, ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο κατά το δοκούν…
Ναι, σήμερα όλοι αυτοί θα προσπαθήσουν να μας πείσουν. Αλλά δεν θα πουν τίποτα –να είστε βέβαιοι- για το ότι αυτοί οι ίδιοι ήταν που το 1981 κατέγραφαν ένα δημόσιο χρέος 4,7 δις ευρώ, που το 1989 το πήγαν στα 44,4 δις, που το 2003 το «σκαρφάλωσαν» στα 167,6 δις και που πέρυσι το έφτασαν στα 228,9 δις ευρώ… Κανείς δεν θα ζητήσει συγνώμη, κανείς δεν θα αποδεχτεί την ευθύνη του για την κατάσταση της χώρας που έφτασε βήμα – βήμα ως εδώ, χώνοντάς μας στα χρέη μέχρι το λαιμό.
Το βέβαιο είναι ότι θέλουν να μας τρελάνουν. Κοντεύουν να το καταφέρουν, αν κρίνει κανείς από την υποδειγματική εναλλαγή που γίνεται σε δικομματική βάση στην αλλαγή της εξουσίας. Ποιοι βοηθούν σε αυτό το project; Μα, εμείς. Με την ψήφο μας.
Κανένα όραμα από τους πολιτικούς; Κανένα όραμα και από τους πολίτες που μοιάζουν φοβισμένοι. Και ξαναπέφτουν στην ίδια παγίδα. Η απόδειξη είναι οι «νέοι ψηφοφόροι». Χρόνια ολόκληρα υπάρχουν νέοι ψηφοφόροι. Ε, και; Δεν έχουν κι αυτοί την δική τους ευθύνη για την μη αλλαγή του πολιτικού σκηνικού; Δεν είναι και αυτοί συμμέτοχοι στην εφαρμογή της «πεπατημένης»; Ολοι οι παλαιότεροι έκαναν –καθένας στον καιρό του- την δική τους «επανάσταση». Ε, και; Σήμερα είναι αυτοί που επιθυμούν την χειραγώγηση των νέων, που κι αυτοί με τη σειρά τους θα «προσαρμοστούν» στο μονοπάτι που είναι ήδη χαραγμένο από χρόνια…

Είναι ίσως η ατολμία, ο φόβος, η πολιτική και οι πολιτικοί του deja-vu, οι νέοι και οι παλαιότεροι «επαναστάτες», που πάλι θα ακροβατήσουν στην κάλπη, βολεμένοι μόλις οι συνθήκες (ή οι υποσχέσεις) το επιτρέψουν και θα δώσουν ξανά το στίγμα της παρακμής.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΜΟΝΟΝ Ο ΚΑΚΟΣ ΜΑΣ Ο ΚΑΙΡΟΣ!

Οι καταστροφές που έγιναν στην Στενή Ευβοίας έπειτα από ένα 24ωρο συνεχούς βροχόπτωσης, ήταν τεράστιες, αλλά δεν φταίει μόνον ο καιρός...
Ενας νεκρός, δεκάδες ζώα πνιγμένα, χιλιάδες σπίτια και οικοσκευές κατεστραμμένα. Γεγονός είναι ότι, σύμφωνα με τους ειδικούς, τέτοιας έκτασης βροχόπτωση συμβαίνει κάθε 200 με 300 χρόνια και αποτελεί ακραίο καιρικό φαινόμενο για την περιοχή… Αλλά εκείνο που έχει μεγαλύτερη σημασία, κατά τη γνώμη μου, βγαίνει από τη δήλωση του καθηγητή του ΕΜΠ Γιώργου Τσακίρη, που λέει ότι «είναι προφανές ότι οι λεκάνες απορροής των ρεμάτων της περιοχής λόγω και των γνωστών συνθηκών -όπως οι καμένες εκτάσεις με ό,τι αυτές συνεπάγονται- είχαν αδυναμία συγκράτησης σημαντικού μέρους αυτού του όγκου νερού, του περισσεύματος νερού, όπως λέμε. Κάπως έτσι οδηγηθήκαμε σε σοβαρές καταστροφές». Αυτές, λοιπόν, είναι οι «παράπλευρες απώλειες». Πρώτα δηλαδή καιγόμαστε και μετά πνιγόμαστε! Η αυθαίρετη δόμηση και οι μπαζωμένοι και χτισμένοι χείμαρροι επιτείνουν την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από την απογύμνωση του εδάφους λόγω των πυρκαγιών που έπληξαν την Εύβοια το 2007. Οι καταστροφές μεγάλες και σύμφωνα με τον αντινομάρχη Ευβοίας Γιάννη Αδάμ, 1000 σπίτια πλημμύρισαν, γέμισαν λάσπες και καταστράφηκαν οι οικοσκευές τους, ενώ σε δέκα σπίτια διαπιστώθηκε πρόβλημα στατικότητας αφού μετακινήθηκαν τα θεμέλιά τους! Το όλο σκηνικό ολοκληρώνεται με εκατοντάδες νεκρά ζώα που ξεβράζονται στη θάλασσα, μαζί με σκουπίδια και δέντρα, που φτάνουν μέχρι τον Ωρωπό, τους Αγίους Αποστόλους και τον Κάλαμο.
Τώρα περιμένουν κονδύλια από το υπουργείο Εσωτερικών για τις παρεμβάσεις (κατόπιν… εορτής) που χρειάζονται στην περιοχή. Κάτι μου λέει, ότι θα περιμένουν για πολύ…

ΜΙΣΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ

Η είδηση ότι μια επιχείρηση στη Θήβα κατασκεύαζε ταψιά για είδη ζαχαροπλαστικής χρησιμοποιώντας λάσπη βιολογικού καθαρισμού χαρτοβιομηχανίας, προκαλεί σοκ. Ακόμα μεγαλύτερο, όμως, είναι το σοκ από τη ρύπανση που προκαλεί η λεγόμενη βιομηχανία ανακύκλωσης χάρτου. Για την επεξεργασία του χρησιμοποιημένου χαρτιού, χρησιμοποιούνται λευκαντές και απομελανωτές που περιέχουν βαρέα μέταλλα και τοξικά που χρησιμοποιούνται στα μελάνια. Όλα αυτά τα απόβλητα, ξέρετε πού καταλήγουν; Ναι, καλά το μαντέψατε: στο υπέδαφος! Σκεφτείτε δηλαδή τη ζημιά που προκαλούν στο περιβάλλον, την ίδια στιγμή που «προστατεύουν» το περιβάλλον με την ανακύκλωση και την υποτιθέμενη διάσωση των δέντρων. Σε τελευταία ανάλυση, η ιστορία της κοπής δέντρων για κατασκευή χαρτιού, είναι εξίσου τραγική με την ιστορία της ανακύκλωσης του χαρτιού. Γιατί ανακύκλωση δεν σημαίνει απλώς μάζεμα του χαρτιού, αλλά και η επεξεργασία του για να μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί.

Η κουτοπόνηρη αστυνομία, όμως, συνέλαβε τον φορτηγατζή και έδωσε στη δημοσιότητα την είδηση! Ετσι, οι πραγματικοί ένοχοι διαφεύγουν. Γιατί σύμφωνα με την αστυνομία «δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν οι αποδέκτες, λόγω του ότι η επιχείρηση ήταν παράνομη και δεν υπάρχουν αναλυτικά παραστατικά». Δηλαδή, ρε παληκάρια, περιμένατε να βρείτε παραστατικά που να «φωνάζουν» την παρανομία; Περιμένατε ότι το πρόβλημα θα λυνόταν από μόνο του αν δεν στήνατε μια υποτυπώδη «παγίδα»; Και αν μεν η αστυνομία γνωρίζει όλα αυτά από πριν, γιατί δεν τα έπραξε; Διότι αν δεν τα γνωρίζει δεν είναι αστυνομία, είναι τσίρκο περιοδεύον. Ασφαλώς και γνωρίζει. Αλλά γιατί δεν έκανε τη δουλειά της σωστά; Γιατί δεν περίμενε να τους συλλάβει όλους; Μήπως δεν δικαιούμαστε εμείς οι πολίτες να σκεφτούμε ότι κάτι δεν πάει καλά στη συγκεκριμένη περίπτωση; Ασφαλώς δικαιούμαστε, γιατί πριν από δύο μήνες είχε γίνει ακριβώς το ίδιο περιστατικό από την ίδια βιομηχανία χάρτου. Αλλά και τότε είχαν συλλάβει τον… φορτηγατζή.
Φυσικά είναι και άλλοι υπεύθυνοι εκτός από τους αστυνομικούς. Η δαιδαλώδης γραφειοκρατία δίνει τη δυνατότητα στους πάντες, να μην αναλάβουν τις ευθύνες τους και να παίζουν «πινγκ-πόνγκ» από τη μια υπηρεσία στην άλλη.
Για παράδειγμα το ΥΠΕΧΩΔΕ έχει υποχρέωση στους πολίτες να δώσει στη δημοσιότητα το όνομα της βιομηχανίας χάρτου στον Ασπρόπυργο που πουλάει τα απόβλητά της! Κι ακόμα το όνομα της επιχείρησης που κατασκευάζει τα ταψιά, το όνομα του φορτηγατζή που δεν είναι κι αυτός άμοιρος ευθυνών, αλλά και τα ονόματα των ζαχαροπλαστείων που έχουν συσκευάσει τα γλυκά τους σε τέτοια ταψιά. Και φυσικά να μας πει τι κυρώσεις υπέστη ο καθένας απ΄ αυτούς.
Άλλο παράδειγμα είναι η περίπτωση του ΕΦΕΤ. Ο ΕΦΕΤ είναι υπεύθυνος σύμφωνα με τη νομοθεσία για τους ελέγχους των συσκευασιών τροφίμων. Αλλά ο ΕΦΕΤ υπολειτουργεί. Δεν έχει στελεχωθεί, δεν έχουν ενοποιηθεί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, δεν εκπαιδεύονται οι ελεγκτές – επιθεωρητές! Απόδειξη, ότι 16 ολόκληρους μήνες μετά το τεράστιο σκάνδαλο με το ηλιέλαιο, δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί ποιές εταιρείες παρανόμησαν και τι πρόστιμα τους έχουν επιβληθεί...
Δυστυχώς, τίποτα δεν πρόκειται να γίνει γιατί οι αλήθειες που μαθαίνουμε είναι μισές. Γιατί η κυβέρνηση είναι ανύπαρκτη, και γιατί μια σειρά υπηρεσιών θα εξακολουθήσει να είναι ασυντόνιστη και θα δρα καθεμιά με τον... τρόπο της. Αυτό που λέμε «τσάτρα πάτρα». Κι εμείς θα εξακολουθούμε να τρώμε τον θάνατο, μέχρι να πεθάνουμε ή μέχρι να μεταλλαχθούμε και να βγάλουμε… ουρά!

Η ΕΜΒΡΥΙΚΗ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Οκτώ στους δέκα πολίτες είναι δυσαρεστημένοι για την έλλειψη μέτρων για την διαφθορά, για την εγκληματικότητα, για την λαθρομετανάστευση και την φοροδιαφυγή, ενώ το δημογραφικό είναι από τα πλέον σημαντικά προβλήματα της χώρας. Στο ίδιο ποσοστό, ο πολίτης πιστεύει ότι δεν υπάρχει όραμα στην πολιτική. Αυτά είναι τα αποτελέσματα έρευνας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του ραδιοσταθμού Flash 96, μεταξύ Ιουνίου και Ιουλίου. Όπως τονίζει ο πρόεδρος του τμήματος στατιστικής του Ιδρύματος Επαμεινώνδας Πανάς, περίπου το 77% των Ελλήνων, είναι δυσαρεστημένοι καθώς δεν έχουν ληφθεί μέτρα για την καταπολέμηση της φτώχειας. Τέλος, έξι στους 10 πιστεύουν ότι τα δύο μεγάλα κόμματα κάνουν μικροπολιτική και δεν μπορούν να αναδείξουν τα προβλήματα, αλλά και την ιδεολογία τους.
Το ερώτημα που μας βασανίζει, σε καθημερινή βάση, είναι ποιοι, εκτός από τους πολιτικούς είναι διεφθαρμένοι γύρω μας; Είναι οι υδραυλικοί, οι ταξιτζήδες, οι γιατροί και οι δημοσιογράφοι; Είναι οι μανάβηδες, οι αγρότες, οι δημόσιοι υπάλληλοι; Ας μην το ψάχνουμε… Είμαστε ΕΜΕΙΣ οι ίδιοι, αυτοπροσώπως!… Στα πρόσωπά μας αντικατοπτρίζεται η διαφθορά. Βρίζουμε όλους τους άλλους γι αυτά που κάνουμε ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ. Αλλά το κυριότερο είναι ότι δεν βρίζουμε τον εαυτό μας, όταν ΕΜΕΙΣ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ εκείνους που θα διαφεντέψουν τις ζωές μας για τέσσερα χρόνια! Όλα φαίνεται πως δρουν σαν ψυχοθεραπεία. Πρώτα τους εκλέγουμε κι έπειτα τους βρίζουμε! Πρόκειται, άραγε, για εγγενή ανωμαλία ή για κάτι άλλο; Η απάντηση στο ερώτημα της έλλειψης οράματος, είναι νομίζω ότι παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει δώσει τα «φώτα της δημοκρατίας», εντούτοις ζούμε ακόμα στην εμβρυϊκή περίοδο της πολιτικής. Και ότι σε αντίθεση με την αθωότητα που εγγυάται κατ΄ αρχάς η εμβρυϊκή περίοδος, εμείς έχουμε επιλέξει να παραμείνουμε εσαεί στην περίοδο αυτή…

Μένει να δούμε πόσο έντιμα αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, σχετικά με τις δικές μας επιλογές. Και, τελικά, αν είμαστε σε θέση να αναρωτηθούμε και να δώσουμε μια σοβαρή απάντηση στο ερώτημα αν είμαστε άμοιροι ευθυνών για όλα αυτά που μας συμβαίνουν και τι προτιθέμεθα να κάνουμε γι αυτό…

ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

(Βίνσεντ Βαν Γκόγκ, Η Καρέκλα)



Είναι θλιβερό αυτό που συμβαίνει με την αριστερά. Δεν είναι το αν θα είναι εντός ή εκτός ψηφοδελτίου ο Αλέκος Αλαβάνος. Ούτε η αναστάτωση που θα προκληθεί. Δεν είναι καν οι «συνιστώσες» που διαφωνούν ή όχι…
Είναι «η μάχη της καρέκλας» λίγες μέρες πριν από τις εκλογές. Λες και αυτή η αριστερά έχει ως μοναδικό πρόβλημά της προς επίλυση, αυτό της... καρέκλας!
Δεν είναι ο πολιτικός λόγος που αρθρώνει, ούτε πώς αυτός θα αρθρωθεί: αλλά ΠΟΙΟΣ θα τον αρθρώσει!
Αυτή η θλιβερή αριστερά, μάχεται για την καρέκλα όταν το εκλογικό επιτελείο του ΠΑΣΟΚ στρέφεται ανοιχτά για να τσιμπολογήσει από τους αριστερούς ψηφοφόρους. Κάνοντας αυτό που οι συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου ονομάζουν «χτίσιμο εξωκοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας», ό,τι διάολο κι αν σημαίνει αυτό…
Η εικόνα διάλυσης του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ βολεύει τους πάντες. Και, κυρίως, βολεύει την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ. Την ίδια ώρα που η αριστερά κινδυνεύει να μείνει έξω από τη Βουλή…
Η αριστερά είναι ακόμη θλιβερότερη, διότι δεν εκμεταλλεύτηκε την δυναμική του περασμένου Δεκέμβρη. Συρρικνώθηκε. Αυτό-λεηλατήθηκε. Αυτο - κατατροπώθηκε στις ευρωεκλογές. Και τώρα, πρόσωπα και "συνιστώσες" διαγκωνίζονται για την πρωτοκαθεδρία, διακυβεύοντας ακόμη και το εκλογικό όριο επιβίωσης στο κοινοβούλιο...
Είναι αστείοι εκείνοι που, υποστηρίζοντας ότι «δεν έχουν αρχηγό» να αυτο - σύρονται στον αγώνα για την καρέκλα του αρχηγού! Αστείο αλλά και συνάμα τραγικό! Η ελληνική αριστερά είναι άξια της τύχης της, αλλά και φαινόμενο προς μελέτη ψυχιατρικής υφής.
Εύχομαι να εισπράξουν κάποια ποσοστά στις εκλογές. Κι όχι απλώς την μούντζα των ψηφοφόρων…

ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ!...

Εθνικό συμφέρον, γενναίες αποφάσεις, αντιμετώπιση της διεθνούς οικονομικής κρίσης, ήταν οι -άνευ έμπνευσης- «ατάκες» των δηλώσεων Καραμανλή στη συνάντησή του με τις διοικήσεις της HELLEXPO A.E. και της ΔΕΘ Α.Ε. για να δικαιολογήσει την απόφασή του να προσφύγει σε εκλογές. Ετσι, για να μην πει το αυτονόητο: ότι έφυγε κακήν κακώς για την αποτυχημένη πορεία της –επίσης ολοκληρωτικά αποτυχημένης- πολιτικής του. Τα ίδια θα μας πει και το βράδυ. Δηλαδή, κύριε Καραμανλή, τόσα χρόνια τι κάνατε; Γιατί δεν αλλάξατε όσα έπρεπε να αλλάξουν και δεν προχωρήσατε σε μεγάλες και τολμηρές διαρθρωτικές αλλαγές; Ποιος σας εμπόδιζε να «νοικοκυρέψετε» το κράτος και να προχωρήσετε στην «αποφασιστική καταπολέμηση της διαφθοράς»; Ποιος σας είπε, τέλος, ότι έχουμε τη διάθεση να πειραματιστείτε με την «υλοποίηση των μεταρρυθμίσεών» σας επάνω μας; Δεν είμαστε πειραματόζωα κύριε Κώστα μας… Και το κυριότερο, κάποιοι από εμάς (γιατί κάποιοι άλλοι είναι… αμετανόητοι) δεν σε θέλουμε ρε αδερφέ!...
Το παραμύθι που κάθε χρόνο μας λες στην ΔΕΘ, το έχουμε μάθει απέξω κι ανακατωτά. Ούτε ο αγιασμός του Ανθιμου δεν σε ξεπλένει από τα ανομήματα της κυβέρνησης στην οποία προϊστασαι. Ούτε η θλιβερή κουστωδία που σε συνόδευε χαίρει της εμπιστοσύνης των πολιτών, παρά τις επευφημίες των μελών της ΝΔ και της ΟΝΝΕΔ που είχαν επιστρατευθεί γι αυτόν ακριβώς τον λόγο...
Ευελπιστώ ότι στις 4 Οκτώβρη θα πας σπίτι σου. Εγώ προσωπικά θα το επιδιώξω με την ψήφο μου. Ελπίζω κι άλλοι πολλοί, από εκείνους που στις ευρωεκλογές περιχαρώς ΑΠΕΙΧΑΝ και σου έδωσαν την ευκαιρία να ΚΟΜΠΑΣΕΙΣ για την (Πύρρεια) νίκη σου…

Μεταξύ μας, ευτυχώς που υπάρχει και ο γαλάζιος ελέφαντας του «Τζιάρα» για να σας υπενθυμίσει ότι δεν χρειάζονται μόνο γαλάζιοι ελέφαντες για να σωθείτε... Οσους κι αν διαθέτετε...

ΤΟ ΔΕΚΑΝΙΚΙ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ...

(Γεράσιμου Σκλάβου, Η Κλαίουσα, 1959, τερακότα, 84Χ55Χ38 εκ., Συλλογή Ν. Σκλάβου, Παρίσι)

Οι 5.677 πολίτες που σε ψήφισαν στην Α΄ Αθήνας, σε έφεραν στα βουλευτικά έδρανα. Το σπίτι σου, γεμάτο βιβλία, τασάκια με αποτσίγαρα και μπουκάλια ουίσκι. Κάπου εκεί στα Πατήσια. Ναι, έφαγες κι εσύ ξύλο στη Μπουμπουλίνας. Πολύ ξύλο. Οπως και χιλιάδες άλλοι που δεν έκαναν βιβλίο την "περιπέτειά" τους, ωστόσο έδωσαν καταθέσεις για την χούντα.
Περικλή Κοροβέση, είσαι αριστερός απο γεννησιμιού σου, κομμάτι της αριστεράς... Σήμερα, ως βουλευτής αυτής της αριστεράς, την... εγκαλείς να απαντήσει αν χρηματίστηκε την περίοδο 1989-1990 από την Siemens!
Οι φίλοι σου στο περιοδικό "Γαλέρα" σημειώνουν στο βιογραφικό σου πως "όταν είσαι μεθυσμένος, ενοχλείς τους θαμώνες του μαγαζιού, απαγγέλοντας δικά σου ποιήματα, αλλά το ανέχονται γιατί έχεις γράψει το πρώτο αντιχουντικό βιβλίο, τους "Ανθρωποφύλακες" που κυκλοφόρησε παράνομα στην Ελλάδα και νόμιμα στο εξωτερικό το 1969" ( http://galera.gr/magazine/modules/tinycontent/rewrite/tc_33.html ).
Σε ένα άλλο βιβλίο σου, την "Επιχείρηση Ιουδήθ", έκανες λόγο για την περιπέτειά σου στις αρχές του 1990, όπου κατηγορήθηκες ως εγκέφαλος της "17 Νοέμβρη". Κατέθεσες μηνύσεις, έδωσες συνέντευξη τύπου για να πείσεις πως δεν είσαι τρομοκράτης. Βέβαια αυτό το έπαθαν κι άλλοι. Δημοσιογράφοι, συγκεκριμένα, που κατηγορήθηκαν απο μεθυσμένους δημοσιογράφους (ο ένας δεν υπάρχει πια, ο άλλος είναι συνταξιούχος), που δέχθηκαν μέσα στα άγρια μεσάνυχτα την επίσκεψη των μπάτσων και του εισαγγελέα. Εκείνοι, όμως, μετά τη δικαίωσή τους, που ωστόσο τους στοίχισε πολύ ακριβά, παρέμειναν αφανείς. Δεν κατέληξαν στα βουλευτικά έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ για να κατηγορήσουν ενταγμένοι στις δυνάμεις της, την ίδια την αριστερά! Ουδείς πλην εσού του ιδίου γνωρίζει γιατί εντάχθηκες σε ένα κόμμα με το οποίο προφανώς απο την αρχή διαφωνούσες! Ουδείς πλην εσού γνωρίζει γιατί θα έπρεπε να κάνεις τον Καρατζαφέρη, τους συν αυτώ και τον ΛΑΟΣ να τρίβουν τα χέρια τους με τις "αποκαλύψεις" σου...
Το πολιτικό σου ατόπημα αρνείσαι να το κατονομάσεις και να το πάρεις πίσω. Αρνείσαι ακόμα και να παραιτηθείς. Αρνείσαι να δεις την αλήθεια: ότι ο ενιαίος ΣΥΝ (του 1989-1990), σφράγισε την μετέπειτα πολιτική ζωή αυτού του τόπου διαιωνίζοντας τον δικομματισμό με την συμμετοχή του στις κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα. Αντ΄ αυτού, όμως, ισχυρίστηκες ότι ο ΣΥΝ χρηματίστηκε!
Η αλήθεια είναι ότι η αριστερά, έδωσε τότε σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τη συναίνεση για να αναδείξει εκείνους που σήμερα έχουν την πολιτική ευθύνη της απευθείας ανάθεσης στην κοινοπραξία του Σ. Κόκκαλη και των Γερμανών συνεργατών του, των 470.000 ψηφιακών παροχών. Η αλήθεια είναι, ότι ο ενιαίος τότε ΣΥΝ αποτέλεσε το ΔΕΚΑΝΙΚΙ μέσω του οποίου διαιωνίστηκε για άλλα 20 χρόνια ο δικομματισμός, η ρεμούλα, οι μίζες από τις παντός είδους προμήθειες και φτάσαμε, εν τέλει, στην σημερινή πολιτική κατάπτωση... Ο τότε ΣΥΝ είχε την πολιτική ευθύνη για την παράδοση της τηλεόραση και των ραδιοφώνων στους εκδότες, που σήμερα λειτουργούν χωρίς άδεια, παράνομα, και χειραγωγούν την κοινή γνώμη... Αυτοί οι ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ, που χρίσθηκαν τιμητές (!) της πολιτικής ζωής του τόπου.
Αλλά, για όλα αυτά, Περικλή Κοροβέση δεν είπες κουβέντα. Οπως ποτέ δεν είπε κουβέντα ούτε ο ΣΥΝ, ούτε το ΚΚΕ. Το μόνο που βρήκες να πεις ήταν ότι η αριστερά χρηματίστηκε...
Να σου θυμίσω ακόμα, ότι τα όσα είπε ο Λεωνίδας Κύρκος (στα ΝΕΑ) για την "ώρα συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ", έχουν ήδη συντελεστεί από την δεκαετία του ΄80. Οταν το ΠΑΣΟΚ διέψευσε τις ελπίδες των αριστερών πολιτών, με το πλικάτσικο που έκανε στο δημόσιο χρήμα, με την διάλυση του κράτους από τους διορισμούς ημετέρων, με την οικοδόμηση ενός κράτους δημοσίων υπαλλήλων και μιας αεριτζήδικης μεσαίας τάξης - που βολευόταν να αποκαλεί τον εαυτό της "δημοκρατικές δυνάμεις".
Να σου θυμίσω ακόμα, ότι πριν απο έναν περίπου χρόνο, η αριστερά πανηγύριζε για την άνοδο της δύναμής της, αλλά η δύναμη αυτή καταβαραθρώθηκε απο την λάθος διαχείριση των στελεχών του ΣΥΝ στην οποία συμμετείχες.
Η αριστερά στην οποία μετέχεις, Περικλή Κοροβέση, είναι φοβισμένη. Φαίνεται ότι φοβάται την έλλειψη νοοτροπίας νικητή, την ανατροπή του κοινωνικού μοντέλου, την ανατροπή καταστάσεων μέσα στο ίδιο της το κόμμα!
Πού βρίσκονται τα αριστερά στελέχη που μοιάζουν να έχουν στερέψει, να έχουν αποκοπεί απο την κοινωνία, που είναι η βάση της; Πού βρίσκεται η αριστερά όταν ο κόσμος παλεύει μόνος του καθημερινά στις δικές του προσωπικές μάχες, προσπαθώντας να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα;
Περικλή Κοροβέση, είναι καιρός να κάνεις και την δική σου αυτοκριτική. Μαζί με όλους εκείνους που ευθύνονται για το χάλι της αριστεράς. Βγείτε στο Σύνταγμα. Αυτομαστιγωθείτε. Γιατί πρέπει επιτέλους να καταλάβετε, ότι μάλλον οι ανένταχτοι είναι εκείνοι που σας ψηφίζουν κάθε τόσο, εκείνοι που δεν ασχολούνται καθόλου με τη μάχη της καρέκλας και τις ίντριγκες με τις οποίες η δική σου αριστερά ασχολείται εδώ και χρόνια...

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ - ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ!

Αντιγράφω από ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ της 3ης Αυγούστου 2009: "Εν μέσω θερινών διακοπών σημειώνονται απολύσεις συναδέλφων από εργοδότες οι οποίοι παραβιάζουν κατάφωρα την εργατική νομοθεσία. Το τελευταίο διάστημα σημειώθηκαν απολύσεις, από διάφορα ΜΜΕ, αποκαλύπτοντας το ανάλγητο πρόσωπο της εργοδοσίας, η οποία, πλέον, δεν σέβεται τίποτε και στέλνει στην ανεργία πλήθος εργαζομένων με διάφορα, κατά καιρούς, προσχήματα… Ενδεικτικές είναι οι απολύσεις δύο συναδέλφων, που βρίσκονταν σε κανονική άδεια! Άλλος συνάδελφος απολύθηκε, γιατί ζήτησε το αυτονόητο- δηλαδή, να πληρωθεί για την εργασία Κυριακής και Σαββάτου! Χαρακτηριστικότερη, όμως, είναι η απόλυση συναδέλφου, η οποία, λόγω σοβαροτάτου τροχαίου ατυχήματος, κατέστη ανάπηρη με συνέπεια να εργάζεται καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι!
Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ καταγγέλλει τις μεθοδεύσεις αυτές και δηλώνει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, ότι δεν θα επιτρέψει οι δημοσιογράφοι να γίνουν εξιλαστήρια θύματα και αναλώσιμο είδος στην επιδίωξη του κέρδους. Προειδοποιεί δε, ότι θα περιφρουρήσει με όλα τα μέσα που διαθέτει το δικαίωμα στην εργασία και την προστασία των συμφερόντων των συναδέλφων μας".
Αντιγράφω επίσης απο το άρθρο 6 παρ. 2β του ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ της ΕΣΗΕΑ, στις προϋποθέσεις για εγγραφή μελών: "Βεβαίωση του γιατρού πού ορίζει για το σκοπό αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο τού ΕΔΟΕΑΠ, ότι ο υποψήφιος δεν πάσχει από ανίατο νόσημα, που μπορεί, σε σύντομο χρονικό διάστημα, να εξελιχθεί σε αναπηρία και ανικανότητα για εργασία"!

Παρακαλούνται όσοι βρουν διαφορές στην πρακτική του πράγματος, να μας τις γνωστοποιήσουν!

PROVOCAZIONE E SINISTRA!

Ο Περικλής Κοροβέσης είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ απο τον Σεπτέμβρη του 2007. Οι αγώνες και η προσφορά του που αξιολογήθηκαν από την αριστερά και τον ενέταξαν στους κόλπους της, εξανεμίστηκαν με το -πολιτικά- μέγα ατόπημα της δήλωσής του περί εμπλοκής ΚΑΙ της αριστεράς στο σκάνδαλο Siemens. Με τον τρόπο αυτόν, όχι μόνον απέκοψε τον εαυτό του απο τον χώρο στον οποίο μετέχει, αλλά επι της ουσίας έδρασε ως προβοκάτορας (ως "συμμετέχων πληροφοριοδότης", σύμφωνα με έγγραφο της Europol με την επωνυμία "Ευρωπαϊκές Βέλτιστες Πρακτικές για τον χειρισμό των Πληροφοριοδοτών")! Τα όσα είπε για το ΚΚΕ και το τότε ΕΑΡ του Λεωνίδα Κύρκου, λειτούργησαν επι της ουσίας ως "νεροκαβουλητές" εκείνων που επιθυμούν να εξομοιώσουν και την αριστερά με τους διαπλεκόμενους στό σκάνδαλο της Siemens. Κάτι που δεν διανοήθηκαν να κάνουν ούτε η ΝΔ ούτε το ΠΑΣΟΚ, το έπραξε ο κ. Κοροβέσης!
Ο Π. Κοροβέσης επέλεξε τον τρόπο αυτόν στο πλαίσιο μιας στρεβλής "αυτοκριτικής" βασιζόμενης σε υπαινιγμούς, φήμες και εκτιμήσεις (άλλων). Καταστάσεις δηλαδή που δεν συνάδουν με την αξιοπιστία και την πρακτική ενός πολιτικού. Τελικά, αντί να εστιάσει στην διαπλοκή του δικομματισμού, προσπάθησε να σύρει και την αριστερά (αυτός ένας άνθρωπος της αριστεράς) στο λάκο με τα σκατά! Είτε, λοιπόν, για την στρεβλή ιδέα της "αυτοκριτικής", είτε για τους ανοιχτούς λογαριασμούς και τις ιδεολογικές διαφορές με το ΚΚΕ και τον Λεωνίδα Κύρκο, ξεστόμισε αυτό που ούτε οι φορείς του δικομματισμού δεν τόλμησαν ποτέ να πουν.
Το γεγονός ότι δεν πρόκειται για έναν νεόκοπο αριστερό, δείχνει και κάτι ακόμα. Οτι το ατόπημά του δεν ήταν "στιγμιαίο", αλλά ad hoc. Δηλαδή, εν γνώσει του γνώριζε ότι λειτουργούσε ως προβοκάτορας. Οι όποιες αιχμές για Τσίπρα και για Αλαβάνο (στον οποίον καταλογίζει το "λάθος Τσίπρα"), δείχνουν τα κίνητρά του. Που εκ των υστέρων, είτε τα πάρει πίσω είτε τα "ερμηνεύσει" με τον δικό του τρόπο, τα λεγόμενά του θα παραμείνουν στην προσωπική του ατζέντα.
Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμα. Ο κ. Κοροβέσης, υποστηρίζοντας οτι η ηγεσία της αριστεράς του 1990, επι κυβέρνησης Ζολώτα δηλαδή, όφειλε να δώσει έγκαιρα απαντήσεις υπερασπίζοντας τον εαυτό της απο τους υπαινιγμούς που διατυπώθηκαν περί συνενοχής της σε σκανδαλώδεις συμβάσεις του δημοσίου με τη Siemens ("Ελευθεροτυπία" 13-7-2009 Γ. Βότσης και άρθρο του Κ. Μπέη), με κάνει απλώς να αναρωτιέμαι γιατί έβαλε υποψηφιότητα και εξελέγη βουλευτής στο κόμμα του. Αραγε, περίμενε να εκλεγεί βουλευτής για να παρέμβη με αυτόν τον τρόπο υπέρ της... αριστεράς, βαφτίζοντας την προβοκάτσια του "εκκληση" ώστε να μην "αιωρούνται ερωτήματα;"
Η θερμοκέφαλη δήλωση δείχνει, τέλος, δύο πράγματα: τον απόηχο της εσωκομματικής αντιπαράθεσης στο κόμμα του και την εμπάθειά του προς το ΚΚΕ.
Κι αυτά είναι που τον οδήγησαν τελικά στις χρήσιμες για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δηλώσεις του. Και μπορεί μεν η υπόθεση Κοροβέση να σηκώνει διαγραφή (που δεν θα γίνει), αλλά θα μπορούσε ο ίδιος να δηλώσει την αντίθεσή του στην αριστερά στην οποία μετέχει, απλώς με την αποχώρησή του απο αυτήν.

ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΘΕ ΓΥΝΑΙΚΑΣ Ο ΝΟΜΟΣ ΚΑΡΖΑΪ ΣΤΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ

Ο παραλογισμός της εξουσίας σε μια χώρα, μπορεί να ξεπεράσει τα όρια, όταν η συναίνεση μεγάλης μερίδας πολιτών της χώρας αυτής εμφανίζεται να συναινεί στον παραλογισμό αυτόν. Ο λόγος για το Αφγανιστάν, εκεί όπου το παράλογο εμπλέκεται με τον φονταμενταλιστικό φανατισμό, που είναι ικανός να μετατρέψει μια καθ΄ όλα σεβαστή θρησκεία σε ανατριχιαστικό καθημερινό συμβάν και μια χώρα σε περίγελω. Το Αφγανιστάν μοιάζει να έχει ακόμα πολύ δρόμο για τον εκδημοκρατισμό του.
Ο νόμος του Χαμίντ Καρζάι, που πέρασε σιωπηλά (δημοσιεύθηκε στις 27 Ιουλίου στην εφημερίδα της κυβέρνησης), αφορά τις γυναίκες της σιιτικής μειονότητας. Σύμφωνα με αυτόν, αν μια γυναίκα αρνηθεί απο τον σύζυγό της την σεξουαλική επαφή όταν εκείνος το θελήσει, τότε εκείνος έχει το δικαίωμα να πάψει να της παρέχει οποιαδήποτε υλική υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένης και της τροφής. Δηλαδή μπορεί να την αφήσει νηστική!
Πρόκειται για "εξελιγμένη" εκδοχή ενός άλλου νόμου που ψηφίστηκε απο το αφγανικό κοινοβούλιο τον περασμένο Μάρτιο, υπογράφηκε απο τον Καρζάι αλλά δεν τέθηκε σε ισχύ, λόγω των αντιδράσεων που προκάλεσε στα κράτη που τον υποστηρίζουν αλλά και στην διεθνή κοινή γνώμη. Ο νόμος εκείνος νομιμοποιούσε στην ουσία την οικογενειακή βία, καθώς υποχρέωνε τις γυναίκες να έρχονται σε σεξουαλική επαφή με τον σύζυγό τους κάθε τέσσερις ημέρες, έστω κι αν εκείνη δεν συναινούσε. Νομιμοποιούσε, δηλαδή, τον συζυγικό βιασμό.
Ο "εξελιγμένος" νόμος, εκτός από την στέρηση της υλικής υποστήριξης, ορίζει ότι τα παιδιά τίθενται πάντα υπο την κηδεμονία του πατέρα ή του παππού, ενω οι γυναίκες πρέπει να ζητούν άδεια απο τον σύζυγό τους για να εργαστούν. Ενας βιαστής, δε, μπορεί να αποφύγει κάθε δίωξη, αν καταβάλει το "χρήμα αίματος" στη γυναίκα που υπέστη τον βιασμό!..
Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταδικάζουν τον νόμο, λέγοντας παράλληλα ότι πρόκειται για ένα "κόλπο" του Χαρζάι, προκειμένου να κερδίσει ψηφοφόρους ενόψει των προεδρικών εκλογών της 20ής Αυγούστου, στις οποίες είναι υποψήφιος.
Οπως και νάχει, όμως, το όλο θέμα αποτελεί πρόκληση προς κάθε δημοκρατική κοινωνία και -κυρίως- αποτελεί βάναυση προσβολή στο πρόσωπο κάθε γυναίκας με πρόσχημα το Ισλάμ, που άλλωστε δεν έχει καμία σχέση με τις πρακτικές αυτές.

ΟΙ ΓΕΛΟΙΕΣ ΔΙΑΜΑΧΕΣ ΓΕΛΟΙΑ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΙ...

Φαίνεται ότι για να λειτουργήσουν η λογική και οι θεσμοί στην Ελλάδα, χρειάζονται δύο πράγματα: ένας διεθνής διασυρμός και μία εξωθεσμική παρέμβαση.

Ετσι, αφού γίναμε διεθνώς ρόμπα –για το θέμα της λογοκρισίας του βίντεο του Κώστα Γαβρά στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης- το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι προσέφυγε στην ελληνική δικαιοσύνη για την αφαίρεση της επίμαχης σκηνής (διάρκειας 12 δευτερολέπτων), καταθέτοντας αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. Σε αυτή, γινόταν επίκληση του συνταγματικού δικαιώματος των επισκεπτών του Μουσείου, να δουν ολόκληρο το βίντεο, έτσι όπως το έφτιαξε ο δημιουργός του. Η εκδίκαση της αίτησης είχε οριστεί για τον Δεκέμβριο του 2009.

Μετά από την εξέλιξη αυτή, ο διευθυντής του Μουσείου Δημήτρης Παντερμαλής, συμφώνησε με τον σκηνοθέτη να προβληθεί ολόκληρο το βίντεο όπως ήταν αρχικά. Προσπαθώντας να ικανοποιήσει και την πλευρά της εκκλησίας, αποφάνθηκε ότι οι εικονιζόμενοι στην επίμαχη σκηνή «είναι άνθρωποι της εποχής και όχι ιερωμένοι», όπως του διευκρίνισε ο ίδιος ο Κώστας Γαβράς. Υπενθυμίζεται ότι η Εκκλησία της Ελλάδος είχε ζητήσει την απόσυρση του βίντεο, υποστηρίζοντας ότι οι ανδρικές φιγούρες που εμφανίζονται να καταστρέφουν τον Παρθενώνα, παραπέμπουν σε ορθόδοξους ιερείς.

Ετσι απλά, δόθηκε τέλος σε μια γελοία «διαμάχη», που όμως έκανε το γύρο του κόσμου και αρκετή ζημιά… Αλλά παράλληλα και μια γερή διαφήμιση του όλου θέματος...

ΠΟΣΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΟ ΝΕΡΟ ΕΧΟΥΝ ΠΙΕΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ ΚΥΡΙΕ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ;

Οι κάτοικοι της κεντρικής Εύβοιας πίνουν νερό που περιέχει εξασθενές χρώμιο. Οι ίδιοι έχουν καταγγείλει το γεγονός εδώ και τρεις μήνες – από τις 5 Μαϊου. Στα δε μέσα Ιουλίου είχε κατατεθεί και σχετική ερώτηση στη Βουλή, αλλά απάντηση δεν έδωσε κανένας. Τώρα το διαπίστωσε και το κλιμάκιο του Σώματος Επιθεωρητών Περιβάλλοντος του ΥΠΕΧΩΔΕ που επισκέφθηκε τον δήμο Μεσσαπίων και διενήργησε ελέγχους. Οι διαπιστώσεις όμως είχαν γίνει και από το ΙΓΜΕ την περασμένη εβδομάδα, με αντίστοιχα αποτελέσματα. Το εξασθενές χρώμιο είναι ουσία άκρως τοξική και επικίνδυνη για τον άνθρωπο, αλλά ο αντιπρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης Υδρευσης και Αποχέτευσης Μεσσαπίων διαβεβαιώνει ότι «οι κάτοικοι των Μεσσαπίων δεν έχουν πιει ούτε μια σταγόνα ακατάλληλου νερού…». Γιατί, όπως ισχρίζεται ο ίδιος: «…Μέχρι το νερό να φτάσει στη βρύση η περιεκτικότητά του σε εξασθενές χρώμιο υποδιπλασιάζεται, επομένως στο πόσιμο νερό ήταν κάτω από το όριο το χρώμιο». Αλήθεια, ε; Βάλτε τον ρε παιδιά να πιει από το νερό αυτό. Κι όταν βγάλει... ουρά, στείλτε τον σε τσίρκο.

Πάντως, πολύ μεγαλύτερη σημασία από την παπάρα του καθενός, έχει να πιάσουν εκείνους που είναι υπεύθυνοι για την δηλητηρίαση του υδροφόρου ορίζοντα. Δηλαδή τους υπεύθυνους των χυτηρίων που ρίχνουν τα απόβλητά τους όπου γουστάρουν και δηλητηριάζουν τους κατοίκους. Είναι πολύ εύκολο να τους εντοπίσετε, κύριε εισαγγελέα. Και να τους αλλάξετε τα φώτα… Γιατί κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παίζει με τις ζωές των ανθρώπων.

H "ΤΡΥΠΑ" (ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΘΕΙΟ) ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Η ελληνική οικονομία βουλιάζει όλο και πιο βαθιά στο τέλμα. Και η κυβέρνηση έχει χάσει το μπούσουλα αντιδρώντας με σπασμωδικά μέτρα.

Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος μιλάνε για άλλα 800 εκατ. ευρώ που προστέθηκαν στην «μαύρη τρύπα» από πέρυσι, ανεβάζοντας το έλλειμμα στα 3,5 δις ευρώ! Ο Ελληνας πολίτης έχει χάσει κι αυτός τον μπούσουλα. Εσοδα δεν υπάρχουν, οι δαπάνες έχουν υπερβεί τα όρια τρέχοντας με ρυθμό 20%, οι οικονομικοί «εγκέφαλοι» έχουν πέσει έξω στους υπολογισμούς τους, τα ασφαλιστικά ταμεία δεν έχουν χρήματα, οι εισαγωγές αγαθών μειώθηκαν κατά 4 δις ευρώ σε σχέση με πέρυσι, η παραγωγή στη μεταποίηση «μίκρυνε» κατά 11,5%, οι τουριστικές αφίξεις μειώθηκαν κατά 10%, οι λιανικές πωλήσεις έπεσαν 14,5% και η οικοδομική δραστηριότητα βρίσκεται στο μείον 24%. Την ίδια ώρα η ανεργία καλπάζει με 83.596 απολύσεις μόνο μέσα στον Ιούνιο και άλλες 31.885 οικειοθελείς αποχωρήσεις στο ίδιο διάστημα.

Οι «εγκέφαλοι» ήδη έβαλαν μπρος το νέο πακέτο μέτρων που θα μας έρθει στο κεφάλι. Με κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης που θα πλήξει χιλιάδες μισθωτούς, με πάγωμα για δεύτερη χρονιά μισθών και συντάξεων και βέβαια με το γνωστό κόλπο της αύξησης των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε τσιγάρα και καύσιμα.

Το ΙΚΑ έχει κι αυτό την δική του «μαύρη τρύπα», αφού μπαίνει κάθε μήνα μέσα κατά 160 εκατ. ευρώ. Και είναι έτοιμο να δανειστεί άλλα 2 δις ευρώ, ενώ βεβαίως η υπουργός Απασχόλησης διαψεύδει τα περί δανεισμού, χωρίς όμως να πει πού θα βρεθούν τα λεφτά για να πληρωθούν οι συντάξεις των επόμενων μηνών, ενώ αντίθετα δηλώνει περιχαρής ότι «τώρα αποδίδει η μεταρρύθμιση»!.. Εκτός κι αν έγινε καμιά τεράστια επιχείρηση που μας έκρυψε η υπουργός, και πλήρωσαν οι μεγαλο-οφειλέτες του Ιδρύματος. Αλλά αυτό μάλλον χλωμό μοιάζει. Τα ίδια συμβαίνουν και στον ΟΑΕΕ, το ασφαλιστικό ταμείο των επαγγελματοβιοτεχνών, που είναι έτοιμο προς κατάρρευση. Εκεί, η Φάνη Πάλλη Πετραλιά θα διαθέσει, λέει, 100 εκατ. ευρώ για να μην απολύσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις 60.000 εργαζόμενους (δίνει δηλαδή 1667 ευρώ για κάθε εργαζόμενο)!

Την ίδια ώρα, κάποιοι υπάλληλοι του ΙΚΑ (στον τομέα ελέγχου νυκτερινών κέντρων), περνάνε… μπέικα από την βέβαιη εμπλοκή τους στο μεγαλύτερο κύκλωμα σωματεμπορίας που πρόσφατα εξαρθρώθηκε! Η υπουργός ακόμα κάνει ΕΔΕ για να βρει ποιοι ενέχονται στην ιστορία!

Δυστυχώς έτσι λειτουργούν τα πράγματα στην Ελλάδα. Ο Καραμανλής και η κυβέρνησή του, δεν μπορούν πλέον να πείσουν κανέναν, παρά μόνο για τις… κακές τους προθέσεις!

"ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ" ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΑ

Ο Κώστας Γαβράς δεν θα έπρεπε να δηλώνει έκπληκτος για την περικοπή του βίντεο animation που συνέθεσε για την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα. Είναι, άλλωστε, από αυτούς που γνωρίζουν πολύ καλά τον εκκλησιαστικό σκοταδισμό. Την ενδεχόμενη υπόθεση εκ μέρους του, ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει, δεν μπορεί να την ισχυριστεί κυρίως αυτός! Το περίεργο είναι ότι έφτιαξε αυτό το βίντεο, και το παρέδωσε σ΄ εκείνους που έχουν κάνει «παντιέρα» την υπόθεση της θρησκείας. Σ΄ αυτούς που έχουν διαπλακεί πολλαπλώς με τα εκκλησιαστικά σκάνδαλα. Μ΄ αυτούς που επέλεξαν εδώ και πάρα πολλά χρόνια τον δρόμο της πλήρους και αγαστής συμβίωσης κράτους και εκκλησίας, αντί να διαχωρίσουν τις λειτουργίες τους.

Συνεπώς, όλα ήταν αναμενόμενα. Ο Κώστας Γαβράς είναι έξυπνος άνθρωπος. Και κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι δεν το περίμενε. Το ότι τώρα διαμαρτύρεται, λέγοντας ότι θα προβάλει το ολοκληρωμένο βίντεο από το διαδίκτυο και το ότι «δεν επιθυμεί να ασκήσει αγωγή εναντίον των υπευθύνων του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης για να μην καταφέρει ένα διεθνούς εμβέλειας πλήγμα στη φήμη της Ελλάδας», δεν πείθει κανέναν. Γιατί η είδηση έχει ήδη κάνει τον γύρο του κόσμου. Από το Reuters, το Αssociated Ρress και το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, μέχρι την γερμανική «Die Welt» («Πως κατέστρεψαν την Ακρόπολη ορθόδοξοι ιερείς»), το «Der Spiegel», την «Ηamburger Αbendblatt», ακόμα και το ιταλικό Radio Vatikan (στην ιστοσελίδα του έχει άρθρο με τίτλο «Η Εκκλησία ασκεί λογοκρισία») και το ισπανικό Μilenio, την ολλανδική «De Standaard» και το τουρκικό πρακτορείο VOΑ Νews («Η Ελλάδα λογοκρίνει τον Κώστα Γαβρά»). Αυτά για τον Κώστα Γαβρά.

Επί της ουσίας, τώρα. Η Ιερά Σύνοδος εξέλαβε τις μαύρες φιγούρες ως «ρασοφόρους ορθόδοξους ιερείς», ακριβώς διότι όποιος έχει τη μύγα… μυγιάζεται. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει την ιστορική αλήθεια της καταστροφής αρχαίων μνημείων από χριστιανούς (ρασοφόρους ή «λαϊκούς», «αγανακτισμένους» κλπ.); Ποιος είναι σε θέση να αμφισβητήσει την σταδιακή καταστροφή του Παρθενώνα εδώ και αιώνες, από ορθόδοξους χριστιανούς που τον μετέβαλαν σε ορθόδοξη εκκλησία ή αργότερα σε καθολικό ναό και σε τζαμί μετά την Αλωση; Ουδείς! Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει την καταστροφή του Ηφαιστείου στο Θησείο για να μετατραπεί σε ναό του Αγίου Γεωργίου; ΄Η του ιερού του Διός στο λόφο των Νυμφών, για να χτιστεί επάνω η Αγία Μαρίνα; ΄Η το ιερό της Ειλειθυίας, όπου επάνω του χτίστηκε ο Αγιος Ελευθέριος δίπλα στη Μητρόπολη; Για να μην πούμε για την εκτεταμένη χρήση των αρχαίων μνημείων ως… οικοδομικό υλικό! (πρόσφατα δύο εκκλησάκια στην Αρκαδία, αποτοιχίστηκαν προκειμένου να αποκατασταθεί το ιερό του Αμυκλείου Απόλλωνα, απ΄ όπου είχαν πάρει οικοδομικά υλικά για το χτίσιμό τους). Οι μεταχριστιανικοί χρόνοι βρίθουν από εκατοντάδες παραδείγματα κατεδάφισης αρχαίων οικοδομημάτων και κατακερματισμού γλυπτών, είτε ως πράξεις βανδαλισμού και θρησκευτικού φανατισμού, είτε ως ένδειξη άγνοιας σε συνδυασμό με τις ανάγκες για εξεύρεση οικοδομικών υλικών (πριν μερικά χρόνια στην παραλία της Παλαιόπολης Ανδρου, πάνω ακριβώς από το μουσείο της Παλαιόπολης, είχα δει μέρος ενεπίγραφης στήλης ως μέρος τοιχοδομίας… μαντριού που κάποιος είχε χτίσει κυρίως με σχιστόλιθο).

Ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Μουσείου, καθηγητής Δημήτρης Παντερμαλής, δηλώνει ότι δεν δέχθηκε πιέσεις από την Ιερά Σύνοδο, αλλά από… «πολίτες που δήλωσαν ότι σκανδαλίζονται από τις επίμαχες σκηνές». Αλλά κι εμείς, κύριε Παντερμαλή, σκανδαλιζόμαστε ως πολίτες από την ύπαρξη αυτής της κυβέρνησης, αλλά δεν είδαμε κανέναν να επεμβαίνει τόσο δραστικά…
Το δε υπουργείο Πολιτισμού, δηλαδή ο Αντώνης Σαμαράς, νίπτει τας χείρας του, λέγοντας ότι η απόφαση για την περικοπή του βίντεο ανήκει στην διοίκηση του Μουσείου. Πολύ βολικό…

Αυτά, γενικώς, για να μη μας περνάτε για μαλάκες.

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ

Δημοσιεύθηκε στον 16σέλιδο «Εναλλακτικό Τύπο» που κυκλοφόρησε το Σάββατο, από τους απολυμένους δημοσιογράφους του «Ελεύθερου Τύπου» και το αλίευσα από το ΚΕΝΤΡΙ. Αφορά δημοσίευμα του δημοσιογράφου Γιώργου Αυγερόπουλου. Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: http://www.kentri.gr/index.php/media/396-2009-07-11-15-56-46.html

Αφορά την κατάντια της ελληνικής δημοσιογραφίας και κάποια σχόλιά του για την ΕΣΗΕΑ. Με την ευκαιρία, για όσους δεν γνωρίζουν τον Γιώργο Αυγερόπουλο, θα ήθελα να πω για την βαρύνουσα γνώμη του -παρά το νεαρό της ηλικίας του- και να γράψω δυό λόγια για τον εξαιρετικό αυτόν άνθρωπο και δημοσιογράφο. Ο 38χρονος Γιώργος Αυγερόπουλος, είναι ένας από τους σημαντικότερους συναδέλφους αυτή τη στιγμή στον χώρο της ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας. Δυστυχώς, το ήθος, οι πολλαπλές γνώσεις στο αντικείμενό του, η σοβαρότατη δουλειά που κάνει, μέσα από την εκπομπή του ΕΞΑΝΤΑΣ στην κρατική τηλεόραση, δεν έχει την απήχηση που έχει στο… εξωτερικό. Ο Ελληνας τηλεθεατής προτιμά τις κατινίστικες εκπομπές, θέματα «πιασάρικα» που φέρνουν «νούμερα» (και… νούμερα), και ουδόλως ενδιαφέρονται για θέματα που έχουν προσεγγιστεί με σπάνια ευαισθησία. Στο εξωτερικό, βεβαίως, έχει βραβευθεί πολλές φορές για τη δουλειά του στον ΕΞΑΝΤΑ (http://exandas.ert.gr/), με τη βοήθεια και της γυναίκας του Αναστασίας Σκουμπρή, που είναι και η διευθύντρια παραγωγής της εκπομπής. Ο Αυγερόπουλος αν και μικρός στην ηλικία, και άτομο χαμηλών τόνων, είναι ένας άνθρωπος σπάνιος που σήμερα δεν μπορεί να βρει κανείς εύκολα στο σινάφι. Είχα την τύχη να δουλεύω στο ίδιο μέσο μαζί του πριν πολλά χρόνια -πριν ξεκινήσει τον ΕΞΑΝΤΑ- στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Οι απόψεις του για την κατάντια της δημοσιογραφίας με βρίσκουν απολύτως σύμφωνο. Το άσχημο είναι, ότι η κακοδαιμονία της ελληνικής δημοσιογραφίας έχει απλωθεί πολύ βαθιά στο ίδιο της το σώμα και είναι εξαιρετικά δύσκολο να αυτοκαθαρθεί. Οσο για την λεγόμενη ΕΣΗΕΑ, ουδείς έχει πλέον ψευδαισθήσεις, πως το μόνο που απασχολεί το ΔΣ της, είναι η συνδικαλιστική καρέκλα και τίποτε παραπέρα. Πράγμα που δεν αποτελεί σημερινό φαινόμενο, αλλά… διαχρονικό της ελληνικής δημοσιογραφίας. Οσοι πραγματικά θέλουν να δουν τι σημαίνει τηλεόραση, ας παρακολουθήσουν την εκπομπή του Αυγερόπουλου.

ΑΡΑΙΑ ΑΡΑΙΑ ΝΑ ΦΑΙΝΟΜΑΣΤΕ ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΟΣΤΑΡΑΙΑ!

Σήμερα η ΕΣΗΕΑ αντιστέκεται. Εξω απο τη Βουλή. Οχι μόνο για το λουκέτο στον Ελεύθερο Τύπο, αλλά και για το τεράστιο θέμα της κρίσης στον τύπο.

Αλλά, προσοχή. Η αντίσταση γίνεται μόνο μεταξύ 12 - 3 μ.μ. Μην το παραχέζουμε... Γιατί έχουμε και εφημερίδες να βγάλουμε, και δελτία να πούμε... Δηλαδή, συγκέντρωση και διαμαρτυρία με ωράριο, σε περιορισμένο αριθμό... αντιτύπων.

Και πού είστε, παιδιά. Στη συγκέντρωση, να απλωθούμε, έτσι "αραία - αραία, να φαινόμαστε καμιά κατοσταραίαα...".

Οχι τίποτε άλλο. Για την φουκαριάρα την τρίωρη στάση εργασίας...

ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΙΑΣ

Το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων όπου δρουν οι εργολάβοι που ξυλοκόπησαν καθαρίστρια γιατί τόλμησε να καταγγείλει τα όργιά τους.

Σήμερα στις 7 μ.μ. πραγματοποιείται στα Προπύλαια συγκέντρωση για την Κωνσταντίνα Κούνεβα, μετά την απόφαση του ανακριτή να σταματήσει η δικαστική έρευνα για την επίθεση που η άτυχη γυναίκα υπέστη από "αγνώστους" που της έριξαν βιτριόλι στο πρόσωπο.

Θα ήθελα να προσθέσω ότι το σύγχρονο δουλεμπόριο του είδους (εταιρείες καθαρισμού) διεξάγεται σε ολόκληρη την Ελλάδα. Ακόμα και μέσα στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Σύμφωνα με καταγγελία του Συλλόγου Διοικητικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, υπεύθυνη εργολάβος εταιρείας καθαρισμού ξυλοκόπησε καθαρίστρια επειδή εδώ και καιρό αρνείτο να υπογράψει ψεύτικο αριθμό χώρων που καθάριζε για να τα κονομάει ο εργολάβος. Η καθαρίστρια είχε την φαεινή ιδέα, να καταγγείλει το γεγονός. Και το πλήρωσε με ξυλοδαρμό. Οι διοικητικοί υπάλληλοι του Πανεπιστημίου είναι οι μόνοι που αντέδρασαν και συμπαρίστανται. Αλλά το καθεστώς της δουλοπαροικίας με τους εξευτελιστικούς μισθούς και τα παράλληλα τεράστια κέρδη των εργολάβων καθαριότητας, εξακολουθεί να υφίσταται.

Αραγε θα ενδιαφερθεί έμπρακτα ο πρύτανης του πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γ. Γεροθανάσης για την κατάργηση συμβάσεων εργασίας τέτοιου τύπου και την μονιμοποίηση των εργαζομένων στον χώρο του πανεπιστημίου; ΄Η μήπως το θέμα του τεμαχισμού και της απόδοσης σε ιδιώτες κομματιών του ιδρύματος, δεν αφορά τον πρύτανη;