Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2009

ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΜΙΑΣ ΜΝΗΜΗΣ: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ (ΕΛΛΗΝΑ) ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ!

Υπήρξε καθηγητής, μεταφραστής και συγγραφέας. Ίσως όχι από τους καλύτερους της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ούτε και από τους γνωστότερους, αλλά σίγουρα ο μεγαλύτερος στην Ιαπωνία, τη χώρα όπου βρέθηκε στα 40 του χρόνια και έζησε τα τελευταία 13 χρόνια της ζωής του.

Μισός Έλληνας, μισός Ιρλανδός, πολιτογραφήθηκε Ιάπωνας και έγινε ο εθνικός συγγραφέας της Ιαπωνίας! Σαν σήμερα, πριν από 106 χρόνια πέθανε. Στη μνήμη του, πλάι στις προτομές του Βαλαωρίτη και του Σικελιανού στη Λευκάδα βρίσκεται και η δική του, ενώ στο κέντρο της πόλης, στο σπίτι που γεννήθηκε, ένας δρόμος φέρει το όνομά του στα ελληνικά και στα ιαπωνικά… Οι Ιάπωνες του χρωστούν πολλά, καθώς είναι ο πρώτος που έκανε γνωστό στη Δύση τον πολιτισμό και την λογοτεχνία τους.
                                                                       
Ο Πάτρικ Λευκάδιος Χέρν γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1850 στη Λευκάδα, απ΄ όπου και το ενδιάμεσο όνομα με το οποίο βαφτίστηκε. Ήταν γιος του στρατιωτικού γιατρού Κάρολου Χερν (υπηρετούσε στη βρετανική διοίκηση των Επτανήσων) και της Ρόζας Κασιμάτη, με καταγωγή από τα Κύθηρα. Δύο χρόνια αργότερα, ο Κάρολος και η οικογένειά του πήγε με μετάθεση στην Ιρλανδία. Εκεί ανακάλυψε την ασυμφωνία χαρακτήρων με τη γυναίκα του και ένα νομικό κενό που του επέτρεψε να θέσει εκτός ισχύος το γάμο του... Φαίνεται ότι οι γονείς του δεν ήθελαν τον μικρό Λευκάδιο, γι αυτό και τον εγκατέλειψαν στα χέρια μιας ηλικιωμένης Ιρλανδής θείας του, η οποία τον προόριζε για καθολικό ιερέα. Ο μικρός Λευκάδιος πέρασε άσχημα παιδικά χρόνια. Οι γονείς του είχαν χωρίσει και δεν τον ήθελαν, το παρουσιαστικό του δεν τον κολάκευε ιδιαίτερα, ήταν αδύνατος, μικροκαμωμένος και με εσωστρεφή χαρακτήρα. Όταν ήταν πέντε χρονών, σε ένα παιχνίδι με τους συμμαθητές του έχασε το ένα του μάτι. Την μητέρα του δεν την ξαναείδε ποτέ, και ο πατέρας του μετατέθηκε στις Ινδίες. Ωστόσο κατάφερε να πάει στο γαλλικό κολέγιο του Υβενό αρχικά και στο Ushar Roman Catholic College στη συνέχεια, ενώ στα 19 του μετανάστευσε στο Οχάιο ζώντας σε συνθήκες μεγάλης φτώχειας. Εκεί γνώρισε τον Χένρι Γουότκιν με τη βοήθεια του οποίου βρήκε δουλειά σε μια εφημερίδα και αργότερα στην «Cincinati Daily Enquirer». Περιπλανήθηκε στη Ν. Ορλεάνη, στη Ν. Υόρκη και στις Γαλλικές Αντίλλες και το 1889 βρέθηκε ως ανταποκριτής στην Ιαπωνία. Εκεί γνώρισε τον Basil Hall Chamberlain και τον ΄Ιτζιτο Χαττόρι, που με την βοήθειά τους βρήκε θέση καθηγητή της αγγλικής γλώσσας σε κολέγιο της πόλης Ματσούε στη ΒΔ Ιαπωνία. Το 1894 ολοκλήρωσε το βιβλίο του «Glimpses of an Unfamiliar Japan». Ο Chamberlain τον βοήθησε στη συνέχεια να διδάξει Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, όπου παρέμεινε ως το 1903.
Ένα χρόνο περίπου μετά την εγκατάστασή του στην Ιαπωνία, παντρεύτηκε την κόρη ενός σαμουράι, την Σετζού Κοϊζούμι, έγινε Ιάπωνας πολίτης, υιοθετώντας μάλιστα το όνομα Κοϊζούμι Γκιάκουμο. Μαζί της έκανε τέσσερα παιδιά (τον Kazwo και τον Iwao που σπούδασαν φιλολογία και ασχολήθηκαν με την επιμέλεια και έκδοση του έργου του πατέρα τους μεταφράζοντάς το από τα αγγλικά στα ιαπωνικά, τον Kiyoshi που έγινε γνωστός ζωγράφος και την Suzuko που είχε σοβαρά προβλήματα με την υγεία της). Τον Δεκέμβρη του 1896 το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο του προσέφερε την έδρα του καθηγητή της Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας. Στην Ιαπωνία ο Λευκάδιος Χερν έζησε συνολικά 13 χρόνια μέχρι το θάνατό του στις 26 Σεπτεμβρίου 1903 από πνευμονικό οίδημα στην πόλη Οκούμπο. Στην διάρκεια αυτών των ετών έγινε ο εθνικός συγγραφέας της Ιαπωνίας, κατέγραψε μιαν άλλη Ιαπωνία, εκείνη των θρύλων των σαμουράι και των παραδοσιακών αξιών, χαρακτηριζόμενος ως ο αυθεντικότερος ερμηνευτής της Ιαπωνίας στη Δύση.


Με τον θάνατό του έγινε γνωστό το έργο του και στην Ελλάδα, όπου το 1910 άρχισαν να δημοσιεύονται σε φιλολογικά περιοδικά και εφημερίδες τα πρώτα αποσπάσματα λογοτεχνικών κειμένων του. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1932, η ιαπωνική πρεσβεία στην Αθήνα και ο ελληνοϊαπωνικός σύνδεσμος ανέγειραν με δαπάνη τους μια αναθηματική στήλη στην κεντρική πλατεία της Λευκάδας και μια δεύτερη, με δαπάνη της ιαπωνοελληνικής εταιρείας και του Συνδέσμου Χερν στο Τόκιο. Στη βάση της στήλης (που έπεσε στον σεισμό του 1952, ξαναστήθηκε το 1984 και το 1987 συμπληρώθηκε με μια προτομή του Χερν από τον γλύπτη Σπύρο Κατωπόδη), υπήρχε η επιγραφή: «Λευκαδίω Χερν (Κοϊζούμι Ιακούμω), μεγάλω συγγραφεί, το των Ιαπώνων αληθές πνεύμα παγκοσμίως και λαμπρώς εμφανίσαντι, σήμα ευγνωμοσύνης ιαπωνικού έθνους, μηνί Οκτωβρίω 1932, έτους 259200 Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας».

Το βιβλίο του Χερν «Ματιές στην άγνωστη Ιαπωνία» διδασκόταν σε όλα τα σχολεία της χώρας επί δεκαετίες. Τα βιβλία του είναι περιζήτητα, υπάρχουν οκτώ μουσεία προς τιμήν του σε όλη την Ιαπωνία, ενώ το άγαλμά του ξεχωρίζει στην κεντρική πλατεία του Τόκιο και μνημεία του έχουν στηθεί σε κάθε γωνιά τις Ιαπωνίας απ' όπου πέρασε. Στην πλάκα που έστησαν οι φοιτητές στο μνήμα του, υπάρχει το εξής κείμενο: «Στον Λευκάδιο Χερν, του οποίου η πένα υπήρξε πιο ισχυρή ακόμα και από τη ρομφαία του ένδοξου έθνους που αγάπησε, έθνους που πιο μεγάλη τιμή του υπήρξε ότι τον δέχτηκε στις αγκάλες του ως πολίτη και του πρόσφερε, αλίμονο, τον τάφο".

Τα πιο γνωστά έργα του Χερν είναι μια συλλογή από διαλέξεις με τίτλο «Japan : An Attempt at Interpretation» (1904), το «Exotics and Retrospectives» (1898), «In Ghostly Japan» (1899), «Shadowings» (1900), «A Japanese Miscellany» (1901) και «Kwaidan» (1904).

Ο Χερν εκτιμούσε την τιμιότητα, την απλοϊκότητα, την καλοκαγαθία, αρετές που αναγνώριζε στον ιαπωνικό λαό. Συλλέγοντας λαϊκές ιστορίες και διηγήματα, διέσωσε από σίγουρο χαμό τις λαϊκές παραδόσεις που συνθέτουν τον κοινωνικό ιστό της Ιαπωνίας. Γι' αυτό άλλωστε διδασκόταν και στα αναγνωστικά των σχολείων της Ιαπωνίας. Εκείνο πάντως που κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι το ότι οι Ιάπωνες λάτρεψαν έναν συγγραφέα που ελάχιστα γνώριζε την γλώσσα τους και έγραφε μόνο στα αγγλικά. Στο Ματσούε, στην πρώτη πόλη όπου ο Χερν δίδαξε αγγλικά σε σχολεία της μέσης εκπαίδευσης, δημιουργήθηκε ο «Σύνδεσμος Χερν» με αξιόλογη δράση μέχρι σήμερα. Ενεργό μέλος του συλλόγου είναι ο εγγονός του συγγραφέα Toki, ενώ ο γιος του Toki (δισέγγονος του Χερν), ο Bon, είναι σήμερα διευθυντής του Μουσείου Χερν που ιδρύθηκε το 1933, όπου εκτίθενται προσωπικά αντικείμενα του συγγραφέα, σπάνιες εκδόσεις έργων του, αναμνηστικά κλπ.
Το 1990 ο δήμος Shinjuku, 50 μέτρα από τον τάφο του Χερν, δημιούργησε ένα πάρκο με αρχιτεκτονικά σύνολα εμφανώς δηλωτικά της ελληνικής καταγωγής του συγγραφέα (ένα είδος αρχαίας αγοράς, με σειρά κιόνων, κρήνη και μικρό ναό χωρίς σταυρό), καθώς και έναν χώρο ανάπαυσης δίπλα σε ένα αλσύλλιο.

Το λογοτεχνικό έργο του Χερν υπήρξε μεγάλο, όχι όμως και ενιαίο ποιοτικά. Στην Αμερική, για παράδειγμα, επί μία εικοσαετία το έργο του περιορίστηκε σε άρθρα εφημερίδων της Νέας Ορλεάνης και της Νέας Υόρκης όπου έζησε, αλλά και σε μεταφράσεις γάλλων συγγραφέων. Αλλά στην Ιαπωνία εξέδωσε 12 βιβλία (ένα κάθε χρόνο) αφιερωμένα εξ ολοκλήρου στη χώρα αυτή. Μετά το θάνατό του, ο πρωτότοκος γιος του εξέδωσε την αλληλογραφία του πατέρα του, αλλά και τις πανεπιστημιακές του παραδόσεις που συγκεντρώθηκαν από φοιτητές του σε ογκώδεις τόμους βάσει των σημειώσεων που κρατούσαν.
Ο Χερν, δεν γνώριζε ελληνικά, αλλά ήταν λάτρης της ιστορίας, των παραδόσεων και των θρύλων της γενέτειράς του. Στα έργα του συχνές είναι οι αναφορές σε αρχαίους Έλληνες λυρικούς (Ανακρέων, Θεόκριτος, Μελέαγρος). Αναμφίβολα ο Χερν ως συγγραφέας δεν ανήκε στους άριστους της παγκόσμιας λογοτεχνίας, αλλά στην Ιαπωνία τον λάτρεψαν για τον ρόλο του στην τοπική λογοτεχνία, αλλά και στην διάδοσή της στον υπόλοιπο κόσμο.

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

H ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ


Οκτακόσιοι κρατούμενοι κάτω από άθλιες συνθήκες, σε επτά κελιά των 200 τετραγωνικών – 1,75 τετραγωνικό μέτρο ανά άτομο! Δύο τουαλέτες ανά κελί. Οικογένειες χωρισμένες, αλλού οι άντρες, αλλού οι μητέρες και τα παιδιά. Περιφραγμένο με κάγκελα το προαύλιο, αλλά απαγορεύεται να βγουν σ΄ αυτό. Κάποιοι αναρωτιούνται τι έκαναν και είναι φυλακισμένοι. Κάποιοι λένε ότι μοιάζει με στρατόπεδο συγκέντρωσης. Δεν έχουν άδικο. Παγανή Λέσβου. Ελλάδα. Ευρώπη. Ετος 2009.
Η χθεσινή εξέγερση ήταν αναμενόμενη. Πώς αλλιώς θα τους άκουγαν; Πώς αλλιώς θα διαμαρτύρονταν για τις άθλιες συνθήκες κράτησής τους; Εβαλαν φωτιά στους θαλάμους, τσάκισαν τα κάγκελα από τις πόρτες και βγήκαν στο προαύλιο με άγρια χαρά, φωνάζοντας “freedom”! Στη «χώρα του πολιτισμού, της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του διαλόγου», υπάρχουν άνθρωποι που ζητούν ακόμη την ελευθερία τους, που την στερούνται χωρίς να γνωρίζουν γιατί.
Αυτό ήταν ένα ξέσπασμα. Πολλά άλλα θα ακολουθήσουν. Ενας Παλαιστίνιος βρίσκεται 24 μέρες κρατούμενος. «Λυπάμαι γι αυτό που γίνεται, αλλά δεν έχουμε άλλο τρόπο. Δεν είμαι ζώο, είμαι άνθρωπος, θέλω την ελευθερία μου», λέει.
Η Ιωάννα Κοτσιώνη, από τους «Γιατρούς Χωρίς Σύνορα», βρέθηκε τον περασμένο μήνα για λίγες μέρες στην Παγανή. Είδε τα πράγματα από κοντά. «…Η κατάσταση που αντιμετώπισα όταν έφτασα ήταν σοκαριστική», λέει. «Πρόκειται για μια παλιά αποθήκη που δεν είναι κατάλληλη για να στεγάσει κόσμο. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και 300 ανθρώπους, αλλά πολλές φορές φτάνει να φιλοξενεί και 900, άντρες, γυναίκες και παιδιά πολλά από τα οποία ασυνόδευτα»! Ολοι αυτοί κοιμούνται σε ασφυκτικά γεμάτα κελιά, σε βρώμικα στρώματα στο πάτωμα, χωρίς σεντόνια, χωρίς κανέναν κανόνα υγιεινής. Για να περπατήσει κανείς πρέπει να πατήσει πάνω στα στρώματα. Σε κάθε ένα από τα επτά κελιά του κέντρου κράτησης, υπάρχουν δύο τουαλέτες και ντουζιέρες για 100 έως 250 άτομα. Εκεί τρώνε, εκεί κάνουν τις ανάγκες τους και εκεί «διαβιούν», χωρίς να τους επιτρέπεται να βγαίνουν στο προαύλιο – άγνωστο γιατί. Σε ένα από αυτά τα κελιά, βρίσκονται 200 γυναίκες με 68 παιδιά, από τα οποία 36 είναι μικρότερα των πέντε ετών. Τον Αύγουστο, υπήρχαν πέντε έγκυες στον 8ο και 9ο μήνα της εγκυμοσύνης τους και δύο από αυτές γέννησαν στο τοπικό νοσοκομείο. Η ψυχολογική τους κατάσταση είναι άθλια. Ολοι κρατούνται έγκλειστοι για διάστημα πάνω από τρεις εβδομάδες. Μια γυναίκα από το Αφγανιστάν ένιωσε ανακούφιση όταν νόμισε πως έφτασε στην Ευρώπη. Πόσο λάθος έκανε. Με την ηλικιωμένη μητέρα της άρχισε να αναρωτιέται γιατί βρίσκονται φυλακισμένες. Μερικοί ασυνόδευτοι ανήλικοι κρατούνται πάνω από 50 μέρες ή και περισσότερο, χωρίς κανείς να γνωρίζει πότε θα αφεθούν ελεύθεροι.
Οι τοπικές αρχές πρότειναν να φιλοξενήσουν τις γυναίκες και τα παιδιά σε μια ανοιχτή καλοκαιρινή κατασκήνωση στη Λέσβο, όπου θα περίμεναν την απελευθέρωση των συζύγων τους. Αλλά πώς θα γινόταν αυτό, όταν η παραμονή τους εκεί θα ήταν μόνο για λίγες ημέρες και στη συνέχεια θα έπρεπε να φύγουν για τον Πειραιά κρατώντας στο χέρι το υπηρεσιακό σημείωμα που θα έλεγε ότι πρέπει να εγκαταλείψουν την Ελλάδα μέσα σε 30 ημέρες.
Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσει η ελληνική πολιτεία, είναι ότι το πρόβλημα των μεταναστών είναι υπαρκτό, τα μέτρα ανύπαρκτα και οι συνθήκες κράτησης απαράδεκτες. Το σίγουρο είναι πως η ανυπαρξία ουσιαστικής μεταναστευτικής πολιτικής θα δημιουργήσει αργά ή γρήγορα εκρηκτικές συνθήκες που θα τις βρει μπροστά της και θα τις βιώσουμε όλοι μας…

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ "ΚΑΝΟΝΙΑ" ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΝΤΕΣ ΤΗΛΕΜΑΧΗΤΕΣ...


Την ίδια ώρα που οι ανούσιες «τηλεμαχίες» έδιναν και έπαιρναν και οι δημοσιογραφικές παρεούλες συζητούσαν για το «ποιος ήταν ο καλύτερος» στις εντυπώσεις, προκαλώντας είτε αναγούλα και ανατριχίλα είτε θυμηδία στον μέσο τηλεθεατή, έξι μεγάλα «κανόνια» ηχούσαν σκορπίζοντας όλεθρο στην ντόπια αγορά, συγκλονίζοντας ξανά την πολλαπλά δοκιμαζόμενη και πολύπαθη ελληνική οικονομία. Πέντε ασφαλιστικές εταιρείες (οι τέσσερις της «Ασπίς») και μια ναυτιλιακή χρεοκόπησαν. Ετσι απλά. Λες και ουδείς γνώριζε από πριν την κατάσταση… Λες και ουδείς είχε φροντίσει την «τακτοποίηση» των πραγμάτων με πακτωλό χρημάτων… Σε κάθε περίπτωση, χαμένος είναι ο πολίτης που είχε εμπιστευθεί τις ασφαλιστικές αυτές εταιρείες, αλλά και οι δοκιμαζόμενοι κάτοικοι των άγονων γραμμών όπου η εταιρεία Αγούδημου «έκανε παιχνίδι» εισπράττοντας κρατικές επιδοτήσεις.
Η περίπτωση του Π. Ψωμιάδη, στον όμιλο του οποίου ανήκουν οι τέσσερις από τις πέντε ασφαλιστικές που «βάρεσαν κανόνι», είναι χαρακτηριστική. Οι ασφαλισμένοι στον κλάδο αυτοκινήτου που βρίσκονται πλέον στον «αέρα» είναι 837.965, ενώ επισφαλής είναι η θέση των 227.000 ασφαλισμένων στον Κλάδο Ζωής στις εταιρείες του ομίλου «Ασπίς», μαζί με εκείνη των 2.800 εργαζομένων σε αυτές και τους 3.000 ασφαλιστές… Η ανάκληση των αδειών αυτών των εταιρειών έγινε «διότι οι εν λόγω εταιρείες δεν ανταποκρίθηκαν στις υποχρεώσεις τους προκειμένου να καλύψουν τα απαιτούμενα περιθώρια φερεγγυότητας». Μπά; Δηλαδή τι μας λέτε; Οτι οι εταιρείες αυτές ήταν αφερέγγυες; Που τώρα στρέφονται δικαστικά «με κάθε νόμιμο μέσο κατά της αποφάσεως αυτής»;
Το θέμα δεν είναι ποιός θα κερδίσει δικαστικά. Αλλά τι θα πουν στους ασφαλισμένους τους και στους εργαζόμενους στις εταιρείες αυτές. Ότι όλα πάνε καλά; Οτι ο πρόεδρος της «Ασπίς Πρόνοια» πριν από δέκα ημέρες είχε καταθέσει εγγυητική επιστολή 550 εκατ. ευρώ της τράπεζας ΗSΒC, "η οποία ύστερα από έλεγχο της Τράπεζας της Ελλάδος αποδείχθηκε ότι δεν είναι γνήσια"; Και ποιός θα εξηγήσει τι ακριβώς σημαίνει «δεν είναι γνήσια»;
Η δεύτερη περίπτωση είναι το «κανόνι» του γνωστού εφοπλιστή Γεράσιμου Αγούδημου, που είχε αναλάβει την διάσωση των «άγονων γραμμών» του Αιγαίου έναντι παχυλότατων επιδοτήσεων. Επιδοτήσεων που εξασφάλιζαν σταθερά μακροχρόνια έσοδα και μπορούσαν να εκχωρηθούν στις τράπεζες για ρύθμιση οφειλών ή για χρηματοδοτήσεις αγοράς νέων πλοίων. Τα επιβατηγά – οχηματαγωγά της εταιρείας του («Ροδάνθη», «Μαρίνα», «Ανθή-Μαρίνα», «Ρομίλντα» και «Δημητρούλα») χρωστούσαν διάφορα ποσά από ναυτολόγια, τέλη ελλιμενισμού και νερό (σε ΟΛΠ και ΝΑΤ), αλλά και στις εταιρείες που τα εφοδιάζουν με πετρέλαια. Αλλά ο Γεράσιμος Αγούδημος είχε εισπράξει τα τελευταία πέντε χρόνια 35.000.000 ευρώ από κρατικές επιδοτήσεις, ενώ χρωστάει 19 εκατ. ευρώ σε δύο εταιρείες πετρελαιοειδών, τρεις εταιρείες επισκευών πλοίων και στον ΟΛΠ. Την ίδια στιγμή, πολλοί ναυτικοί (από τους 100 στους οποίους χρωστάει) είχαν προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας λόγω μη καταβολής των δεδουλευμένων τους. Κι ακόμα, απλήρωτοι παραμένουν 50 υπάλληλοι της GA Ferris.
Πέρα από αυτά, η όλη ιστορία έχει και άμεσα πολιτικές προεκτάσεις, καθώς οι 2.000 κάτοικοι των Φούρνων σκέφτονται να μην ψηφίσουν στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διακοπή της απευθείας ακτοπλοϊκής σύνδεσης του νησιού με τον Πειραιά και μάλιστα ενόψει της χειμερινής περιόδου. Με την κατάσχεση των πλοίων του Αγούδημου, το σύμπλεγμα των νησιών εξυπηρετείται πλέον από τη σύνδεσή του με τον Αγ. Κήρυκο της Ικαρίας και το Καρλόβασι της Σάμου. Για να πάει δηλαδή κάποιος σήμερα στους Φούρνους, θα κάνει μια ολόκληρη μέρα, λες και πάει στην Κίνα! Γιατί θα πρέπει να ταξιδέψει 7 ώρες από τον Πειραιά μέχρι την Εύδηλο Ικαρίας, όπου θα φτάσει στις 3 τα ξημερώματα και από εκεί πληρώνοντας 30 ευρώ σε ταξί θα πρέπει να πάει 35 χλμ. μέχρι τον Αγιο Κήρυκο απ΄ όπου θα πάρει (το επόμενο μεσημέρι) το καραβάκι που κάνει μιάμιση ώρα για να τον μεταφέρει στους Φούρνους! Το εισιτήριο (χωρίς επιστροφή) μέχρι την Εύδηλο είναι 41,5 ευρώ, συν 30 ευρώ το ταξί, συν 70 ευρώ αν έχει και αυτοκίνητο!
Καλές, λοιπόν, οι «τηλεμαχίες» και η δημιουργία εντυπώσεων επί «φιλοσοφικού» επιπέδου, αλλά εδώ έχουμε σοβαρότατα κοινωνικά προβλήματα. Στις οικογένειες που πεινάνε, προστίθενται κι άλλες. Και οι «αρχηγοί», που ασφαλώς δεν έχουν τα ίδια οικονομικά προβλήματα, φιλοσοφούν…

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

ΕΛΛΑΔΑ: ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ "DEJA - VU" ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ


Σήμερα έχουμε το θλιβερό debate των αρχηγών. Την θλίψη που μας έχει συνεπάρει από την άκρατη εκλογολογία των ημερών, θα επαναπροσδιορίσει μια πρόσθετη θλίψη. Γιατί τίποτα θετικό δεν μπορεί κανείς να περιμένει ούτε από το σημερινό, ούτε από το αυριανό debate.
Ζούμε στη χώρα του “deja-vu”. Στη χώρα όπου ό,τι γίνεται ξαναέγινε, κι ό,τι θα γίνει, πάντα θα θυμίζει κάτι από το παρελθόν. Ωστόσο θα παρακολουθήσω την ξύλινη γλώσσα των ξύλινων πολιτικών μας, σε μια επανάληψη που κρατάει χρόνια… Οι πανελίστες πολιτικοί αρχηγοί, θα προσπαθήσουν ξανά να προβάλουν τις θέσεις τους, με τα ανύπαρκτα οράματα, παίζοντας με τα δικά μας όνειρα… Όλα θα γίνουν «για το καλό του τόπου», για «το καλό το δικό μας». Οπως πάντοτε… Χρόνια τώρα, ακούμε τις ίδιες ιδέες που δεν αλλάζουν, κι ας είναι διαφορετικά τα πρόσωπα. Είναι τα δικά μου και τα δικά σου φαντάσματα, που αύριο ξανά θα ζωντανέψουν και θα μας διαφεντέψουν για κάποια χρόνια… Μπορεί να ζούμε την κατάρρευση των πολιτικών αξιών, αλλά θα γίνουμε και πάλι μάρτυρες πολιτικών πρακτικών που τελικά θα χωνέψουμε σαν «βαρύ για το στομάχι αλλά αναγκαίο φαγητό». Κι ας μην είναι καν νόστιμο… Θα δούμε και πάλι να νικούν οι ίδιες ακριβώς «αξίες» την βαριά αποχαύνωσή μας.
Πόσο δίκαιο είχε ο Ησίοδος, 28 αιώνες πριν, όταν πρωτοδιατύπωσε την ιδέα της παρακμής (μέσα από την διαδοχή του χρυσού, αργυρού και χαλκού αιώνα…), ιδέα που συνέχισε ο Ρουσσώ πολλούς αιώνες αργότερα (με το «Κοινωνικό Συμβόλαιό» του) βάζοντας όμως και το «κερασάκι» στην τούρτα, αποδίδοντας στα άτομα την ικανότητα να ορίσουν μέσα από κοινωνική συναίνεση, ως ισότιμοι πολίτες, τους όρους της διακυβέρνησής τους. Πόσο έχει συμβεί αυτό; Πόσο έχει συμβεί, ακόμα, η βολταιρική σταδιακή πρόοδος της ανθρωπότητας μέσα από τον διαφωτισμό;
Σήμερα, μέσα από την επιχειρηματολογία των «φαντασμάτων» θα γίνει μια τυπική «σύγκρουση» των αντιλήψεων των κομμάτων, που όχι μόνο δεν θα φέρουν την αλήθεια στο φως, αλλά αντίθετα θα δικαιώσουν τον Καντ που πίστεψε στην ιδέα ότι η ιστορία περιέχει κάποια σκόρπια δείγματα σοφίας, αλλά που στην ουσία της αποτελεί ένα άθροισμα αφελών και ανόητων πράξεων, αθλιοτήτων και πνεύματος καταστροφής… Ναι, σήμερα η μαύρη αλήθεια του ενός, θα γίνει άσπρη για τον άλλον. Οι «προσφορές» θα είναι πολλές, κόλαση και παράδεισος αντάμα, ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο κατά το δοκούν…
Ναι, σήμερα όλοι αυτοί θα προσπαθήσουν να μας πείσουν. Αλλά δεν θα πουν τίποτα –να είστε βέβαιοι- για το ότι αυτοί οι ίδιοι ήταν που το 1981 κατέγραφαν ένα δημόσιο χρέος 4,7 δις ευρώ, που το 1989 το πήγαν στα 44,4 δις, που το 2003 το «σκαρφάλωσαν» στα 167,6 δις και που πέρυσι το έφτασαν στα 228,9 δις ευρώ… Κανείς δεν θα ζητήσει συγνώμη, κανείς δεν θα αποδεχτεί την ευθύνη του για την κατάσταση της χώρας που έφτασε βήμα – βήμα ως εδώ, χώνοντάς μας στα χρέη μέχρι το λαιμό.
Το βέβαιο είναι ότι θέλουν να μας τρελάνουν. Κοντεύουν να το καταφέρουν, αν κρίνει κανείς από την υποδειγματική εναλλαγή που γίνεται σε δικομματική βάση στην αλλαγή της εξουσίας. Ποιοι βοηθούν σε αυτό το project; Μα, εμείς. Με την ψήφο μας.
Κανένα όραμα από τους πολιτικούς; Κανένα όραμα και από τους πολίτες που μοιάζουν φοβισμένοι. Και ξαναπέφτουν στην ίδια παγίδα. Η απόδειξη είναι οι «νέοι ψηφοφόροι». Χρόνια ολόκληρα υπάρχουν νέοι ψηφοφόροι. Ε, και; Δεν έχουν κι αυτοί την δική τους ευθύνη για την μη αλλαγή του πολιτικού σκηνικού; Δεν είναι και αυτοί συμμέτοχοι στην εφαρμογή της «πεπατημένης»; Ολοι οι παλαιότεροι έκαναν –καθένας στον καιρό του- την δική τους «επανάσταση». Ε, και; Σήμερα είναι αυτοί που επιθυμούν την χειραγώγηση των νέων, που κι αυτοί με τη σειρά τους θα «προσαρμοστούν» στο μονοπάτι που είναι ήδη χαραγμένο από χρόνια…
Είναι ίσως η ατολμία, ο φόβος, η πολιτική και οι πολιτικοί του deja-vu, οι νέοι και οι παλαιότεροι «επαναστάτες», που πάλι θα ακροβατήσουν στην κάλπη, βολεμένοι μόλις οι συνθήκες (ή οι υποσχέσεις) το επιτρέψουν και θα δώσουν ξανά το στίγμα της παρακμής.

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΜΟΝΟΝ Ο ΚΑΚΟΣ ΜΑΣ Ο ΚΑΙΡΟΣ!

Οι καταστροφές που έγιναν στην Στενή Ευβοίας έπειτα από ένα 24ωρο συνεχούς βροχόπτωσης, ήταν τεράστιες, αλλά δεν φταίει μόνον ο καιρός...
Ενας νεκρός, δεκάδες ζώα πνιγμένα, χιλιάδες σπίτια και οικοσκευές κατεστραμμένα. Γεγονός είναι ότι, σύμφωνα με τους ειδικούς, τέτοιας έκτασης βροχόπτωση συμβαίνει κάθε 200 με 300 χρόνια και αποτελεί ακραίο καιρικό φαινόμενο για την περιοχή… Αλλά εκείνο που έχει μεγαλύτερη σημασία, κατά τη γνώμη μου, βγαίνει από τη δήλωση του καθηγητή του ΕΜΠ Γιώργου Τσακίρη, που λέει ότι «είναι προφανές ότι οι λεκάνες απορροής των ρεμάτων της περιοχής λόγω και των γνωστών συνθηκών -όπως οι καμένες εκτάσεις με ό,τι αυτές συνεπάγονται- είχαν αδυναμία συγκράτησης σημαντικού μέρους αυτού του όγκου νερού, του περισσεύματος νερού, όπως λέμε. Κάπως έτσι οδηγηθήκαμε σε σοβαρές καταστροφές». Αυτές, λοιπόν, είναι οι «παράπλευρες απώλειες». Πρώτα δηλαδή καιγόμαστε και μετά πνιγόμαστε! Η αυθαίρετη δόμηση και οι μπαζωμένοι και χτισμένοι χείμαρροι επιτείνουν την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από την απογύμνωση του εδάφους λόγω των πυρκαγιών που έπληξαν την Εύβοια το 2007. Οι καταστροφές μεγάλες και σύμφωνα με τον αντινομάρχη Ευβοίας Γιάννη Αδάμ, 1000 σπίτια πλημμύρισαν, γέμισαν λάσπες και καταστράφηκαν οι οικοσκευές τους, ενώ σε δέκα σπίτια διαπιστώθηκε πρόβλημα στατικότητας αφού μετακινήθηκαν τα θεμέλιά τους! Το όλο σκηνικό ολοκληρώνεται με εκατοντάδες νεκρά ζώα που ξεβράζονται στη θάλασσα, μαζί με σκουπίδια και δέντρα, που φτάνουν μέχρι τον Ωρωπό, τους Αγίους Αποστόλους και τον Κάλαμο.
Τώρα περιμένουν κονδύλια από το υπουργείο Εσωτερικών για τις παρεμβάσεις (κατόπιν… εορτής) που χρειάζονται στην περιοχή. Κάτι μου λέει, ότι θα περιμένουν για πολύ…

ΥΠΟΠΤΗ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΩΝ


(Το αλίευσα από το blog http://panagiotisandriopoulos.blogspot.com).
Πρόκειται για τον βανδαλισμό και τη βεβήλωση 99 τάφων στο νεκροταφείο Βαλουκλή στην Κωνσταντινούπολη, είδηση που πέρασε στα ψιλά ή και… καθόλου στον ελληνικό τύπο. Το γεγονός διαπιστώθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου από τους φύλακες της παρακείμενης ιστορικής Πατριαρχικής Μονής της Ζωοδόχου Πηγής του Βαλουκλή. Οι άγνωστοι που διέπραξαν το ανοσιούργημα μπήκαν από ένα τοίχο του νεκροταφείου που βρίσκεται δίπλα σε δρόμο. Βεβαίως, οι τουρκικές αρχές έχουν αναλάβει την έρευνα για την ανακάλυψη των δραστών, χωρίς βεβαίως αποτέλεσμα... Οι υπεύθυνοι των Νοσοκομείων Βαλουκλή προχωρούν στην πραγματοποίηση έργων ανέγερσης υψηλότερου και ανθεκτικότερου τοίχου. Στους τάφους αυτούς στην πλειοψηφία τους είναι θαμμένοι ομογενείς, οι οποίοι πέρασαν τα τελευταία χρόνια της ζωής τους στο Γηροκομείο Βαλουκλή. Οι άγνωστοι ισοπέδωσαν τις πλάκες των τάφων, οι οποίες φέρουν πάνω τον σταυρό, τα ονόματα των αποθανόντων και χρονολογία.
Το ερώτημα που τίθεται είναι το γιατί ουδείς προχώρησε σε κάποιο επίσημο διάβημα για το θέμα και γιατί αποσιωπήθηκε από τα ελληνικά ΜΜΕ...

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

ΜΙΣΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ


Η είδηση ότι μια επιχείρηση στη Θήβα κατασκεύαζε ταψιά για είδη ζαχαροπλαστικής χρησιμοποιώντας λάσπη βιολογικού καθαρισμού χαρτοβιομηχανίας, προκαλεί σοκ. Ακόμα μεγαλύτερο, όμως, είναι το σοκ από τη ρύπανση που προκαλεί η λεγόμενη βιομηχανία ανακύκλωσης χάρτου. Για την επεξεργασία του χρησιμοποιημένου χαρτιού, χρησιμοποιούνται λευκαντές και απομελανωτές που περιέχουν βαρέα μέταλλα και τοξικά που χρησιμοποιούνται στα μελάνια. Όλα αυτά τα απόβλητα, ξέρετε πού καταλήγουν; Ναι, καλά το μαντέψατε: στο υπέδαφος! Σκεφτείτε δηλαδή τη ζημιά που προκαλούν στο περιβάλλον, την ίδια στιγμή που «προστατεύουν» το περιβάλλον με την ανακύκλωση και την υποτιθέμενη διάσωση των δέντρων. Σε τελευταία ανάλυση, η ιστορία της κοπής δέντρων για κατασκευή χαρτιού, είναι εξίσου τραγική με την ιστορία της ανακύκλωσης του χαρτιού. Γιατί ανακύκλωση δεν σημαίνει απλώς μάζεμα του χαρτιού, αλλά και η επεξεργασία του για να μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί.
Η κουτοπόνηρη αστυνομία, όμως, συνέλαβε τον φορτηγατζή και έδωσε στη δημοσιότητα την είδηση! Ετσι, οι πραγματικοί ένοχοι διαφεύγουν. Γιατί σύμφωνα με την αστυνομία «δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν οι αποδέκτες, λόγω του ότι η επιχείρηση ήταν παράνομη και δεν υπάρχουν αναλυτικά παραστατικά». Δηλαδή, ρε παληκάρια, περιμένατε να βρείτε παραστατικά που να «φωνάζουν» την παρανομία; Περιμένατε ότι το πρόβλημα θα λυνόταν από μόνο του αν δεν στήνατε μια υποτυπώδη «παγίδα»; Και αν μεν η αστυνομία γνωρίζει όλα αυτά από πριν, γιατί δεν τα έπραξε; Διότι αν δεν τα γνωρίζει δεν είναι αστυνομία, είναι τσίρκο περιοδεύον. Ασφαλώς και γνωρίζει. Αλλά γιατί δεν έκανε τη δουλειά της σωστά; Γιατί δεν περίμενε να τους συλλάβει όλους; Μήπως δεν δικαιούμαστε εμείς οι πολίτες να σκεφτούμε ότι κάτι δεν πάει καλά στη συγκεκριμένη περίπτωση; Ασφαλώς δικαιούμαστε, γιατί πριν από δύο μήνες είχε γίνει ακριβώς το ίδιο περιστατικό από την ίδια βιομηχανία χάρτου. Αλλά και τότε είχαν συλλάβει τον… φορτηγατζή.
Φυσικά είναι και άλλοι υπεύθυνοι εκτός από τους αστυνομικούς. Η δαιδαλώδης γραφειοκρατία δίνει τη δυνατότητα στους πάντες, να μην αναλάβουν τις ευθύνες τους και να παίζουν «πινγκ-πόνγκ» από τη μια υπηρεσία στην άλλη.
Για παράδειγμα το ΥΠΕΧΩΔΕ έχει υποχρέωση στους πολίτες να δώσει στη δημοσιότητα το όνομα της βιομηχανίας χάρτου στον Ασπρόπυργο που πουλάει τα απόβλητά της! Κι ακόμα το όνομα της επιχείρησης που κατασκευάζει τα ταψιά, το όνομα του φορτηγατζή που δεν είναι κι αυτός άμοιρος ευθυνών, αλλά και τα ονόματα των ζαχαροπλαστείων που έχουν συσκευάσει τα γλυκά τους σε τέτοια ταψιά. Και φυσικά να μας πει τι κυρώσεις υπέστη ο καθένας απ΄ αυτούς.
Άλλο παράδειγμα είναι η περίπτωση του ΕΦΕΤ. Ο ΕΦΕΤ είναι υπεύθυνος σύμφωνα με τη νομοθεσία για τους ελέγχους των συσκευασιών τροφίμων. Αλλά ο ΕΦΕΤ υπολειτουργεί. Δεν έχει στελεχωθεί, δεν έχουν ενοποιηθεί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, δεν εκπαιδεύονται οι ελεγκτές – επιθεωρητές! Απόδειξη, ότι 16 ολόκληρους μήνες μετά το τεράστιο σκάνδαλο με το ηλιέλαιο, δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί ποιές εταιρείες παρανόμησαν και τι πρόστιμα τους έχουν επιβληθεί...
Δυστυχώς, τίποτα δεν πρόκειται να γίνει γιατί οι αλήθειες που μαθαίνουμε είναι μισές. Γιατί η κυβέρνηση είναι ανύπαρκτη, και γιατί μια σειρά υπηρεσιών θα εξακολουθήσει να είναι ασυντόνιστη και θα δρα καθεμιά με τον... τρόπο της. Αυτό που λέμε «τσάτρα πάτρα». Κι εμείς θα εξακολουθούμε να τρώμε τον θάνατο, μέχρι να πεθάνουμε ή μέχρι να μεταλλαχθούμε και να βγάλουμε… ουρά!

ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΠΑΚΕΤΟ


Η συνέντευξη Καραμανλή στο MEGA ήταν περισσότερο απογοητευτική από όσο αναμενόταν. Η σαφής ηττοπάθεια και η πλήρης άγνοια των αποτελεσμάτων της οικονομικής του πολιτικής, έδειξαν ότι ο ίδιος έχει… προαποφασίσει την ήττα του, και προκάλεσε αμηχανία σε πολλά στελέχη της ΝΔ. Ο πρωθυπουργός έμοιαζε να αγνοεί ότι η πολιτική του ευνόησε τους ιδιοκτήτες ακριβών σπιτιών και επιβάρυνε φορολογικά μεγάλες κατηγορίες ιδιοκτητών ακινήτων. Κάλυψε τον θείο του Αχιλλέα Καραμανλή που κατεβαίνει υποψήφιος στις Σέρρες, ενώ αποδοκίμασε σχεδόν ανοιχτά τον «εξάδελφο» Μιχάλη Λιάπη. Επέμεινε δε, ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας δεν είναι αποτέλεσμα της δικής του πολιτικής των τελευταίων πεντέμιση χρόνων – έστω και αν παραδέχθηκε «λάθη, αδυναμίες και καθυστερήσεις».
Ο Κ. Καραμανλής έχει αντιληφθεί πολύ καλά ότι βρίσκεται μπροστά στο φάσμα μιας μεγάλης ήττας. Και φρόντισε να τονίσει ότι δεν θα παραιτηθεί ακόμα και μετά την ήττα («θα είμαι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης», είπε), εφόσον βεβαίως «τον θέλει ο κόσμος της παράταξης», πράγμα που σημαίνει ότι πρόκειται να προχωρήσει σε συνέδριο μετά τις εκλογές.
Την ίδια ώρα, κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ άρχισαν ήδη να επιδεικνύουν αλαζονεία, μοιράζοντας… θέσεις στις ΔΕΚΟ και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, εμφανιζόμενοι περίπου σαν να είναι ήδη κυβέρνηση. Ο Γ. Παπανδρέου είναι ενοχλημένος από αυτή την κατάσταση, σε σημείο που τον ανάγκασε να προχωρήσει σε αυστηρή προειδοποίηση προς όλα αυτά τα στελέχη με την συγκεκριμένη συμπεριφορά. «Οσοι ράβουν κοστούμια να ξέρουν ότι θα τους μείνουν στην ντουλάπα», είπε χαρακτηριστικά.
Κατά τα άλλα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε ότι στη ΔΕΘ θα παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την έξοδο της χώρας και της οικονομίας από την κρίση. Οι κύριοι άξονες της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ είναι πέντε: α) η δυναμική εξωτερική πολιτική που θα ξανακάνει την Ελλάδα δυνατή στα Βαλκάνια και στον κόσμο με αδιαπραγμάτευτα τα εθνικά μας δίκαια, β) η δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους τους πολίτες, γ) η νέα αναδιανομή του πλούτου μέσα από ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, δ) η οικοδόμηση του κράτους υπέρ των πολιτών και ε) η πράσινη ανάπτυξη αφού το σημερινό οικονομικό μοντέλο έχει φτάσει στα όριά του.
Αυτό, πάντως, που αποκομίζει ο πολίτης απ΄ όλα αυτά, είναι η αίσθηση ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κουβαλούν τις ίδιες καταβολές και πολιτικές και συμπεριφέρονται με τον ίδιο αλαζονικό τρόπο μπροστά στην προοπτική της εξουσίας.

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2009

Η ΕΜΒΡΥΙΚΗ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ


Οκτώ στους δέκα πολίτες είναι δυσαρεστημένοι για την έλλειψη μέτρων για την διαφθορά, για την εγκληματικότητα, για την λαθρομετανάστευση και την φοροδιαφυγή, ενώ το δημογραφικό είναι από τα πλέον σημαντικά προβλήματα της χώρας. Στο ίδιο ποσοστό, ο πολίτης πιστεύει ότι δεν υπάρχει όραμα στην πολιτική. Αυτά είναι τα αποτελέσματα έρευνας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του ραδιοσταθμού Flash 96, μεταξύ Ιουνίου και Ιουλίου. Όπως τονίζει ο πρόεδρος του τμήματος στατιστικής του Ιδρύματος Επαμεινώνδας Πανάς, περίπου το 77% των Ελλήνων, είναι δυσαρεστημένοι καθώς δεν έχουν ληφθεί μέτρα για την καταπολέμηση της φτώχειας. Τέλος, έξι στους 10 πιστεύουν ότι τα δύο μεγάλα κόμματα κάνουν μικροπολιτική και δεν μπορούν να αναδείξουν τα προβλήματα, αλλά και την ιδεολογία τους.
Το ερώτημα που μας βασανίζει, σε καθημερινή βάση, είναι ποιοι, εκτός από τους πολιτικούς είναι διεφθαρμένοι γύρω μας; Είναι οι υδραυλικοί, οι ταξιτζήδες, οι γιατροί και οι δημοσιογράφοι; Είναι οι μανάβηδες, οι αγρότες, οι δημόσιοι υπάλληλοι; Ας μην το ψάχνουμε… Είμαστε ΕΜΕΙΣ οι ίδιοι, αυτοπροσώπως!… Στα πρόσωπά μας αντικατοπτρίζεται η διαφθορά. Βρίζουμε όλους τους άλλους γι αυτά που κάνουμε ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ. Αλλά το κυριότερο είναι ότι δεν βρίζουμε τον εαυτό μας, όταν ΕΜΕΙΣ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ εκείνους που θα διαφεντέψουν τις ζωές μας για τέσσερα χρόνια! Όλα φαίνεται πως δρουν σαν ψυχοθεραπεία. Πρώτα τους εκλέγουμε κι έπειτα τους βρίζουμε! Πρόκειται, άραγε, για εγγενή ανωμαλία ή για κάτι άλλο; Η απάντηση στο ερώτημα της έλλειψης οράματος, είναι νομίζω ότι παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει δώσει τα «φώτα της δημοκρατίας», εντούτοις ζούμε ακόμα στην εμβρυϊκή περίοδο της πολιτικής. Και ότι σε αντίθεση με την αθωότητα που εγγυάται κατ΄ αρχάς η εμβρυϊκή περίοδος, εμείς έχουμε επιλέξει να παραμείνουμε εσαεί στην περίοδο αυτή…

Μένει να δούμε πόσο έντιμα αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, σχετικά με τις δικές μας επιλογές. Και, τελικά, αν είμαστε σε θέση να αναρωτηθούμε και να δώσουμε μια σοβαρή απάντηση στο ερώτημα αν είμαστε άμοιροι ευθυνών για όλα αυτά που μας συμβαίνουν και τι προτιθέμεθα να κάνουμε γι αυτό…

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ



(Βίνσεντ Βαν Γκόγκ, Η Καρέκλα)



Είναι θλιβερό αυτό που συμβαίνει με την αριστερά. Δεν είναι το αν θα είναι εντός ή εκτός ψηφοδελτίου ο Αλέκος Αλαβάνος. Ούτε η αναστάτωση που θα προκληθεί. Δεν είναι καν οι «συνιστώσες» που διαφωνούν ή όχι…
Είναι «η μάχη της καρέκλας» λίγες μέρες πριν από τις εκλογές. Λες και αυτή η αριστερά έχει ως μοναδικό πρόβλημά της προς επίλυση, αυτό της... καρέκλας!
Δεν είναι ο πολιτικός λόγος που αρθρώνει, ούτε πώς αυτός θα αρθρωθεί: αλλά ΠΟΙΟΣ θα τον αρθρώσει!
Αυτή η θλιβερή αριστερά, μάχεται για την καρέκλα όταν το εκλογικό επιτελείο του ΠΑΣΟΚ στρέφεται ανοιχτά για να τσιμπολογήσει από τους αριστερούς ψηφοφόρους. Κάνοντας αυτό που οι συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου ονομάζουν «χτίσιμο εξωκοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας», ό,τι διάολο κι αν σημαίνει αυτό…
Η εικόνα διάλυσης του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ βολεύει τους πάντες. Και, κυρίως, βολεύει την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ. Την ίδια ώρα που η αριστερά κινδυνεύει να μείνει έξω από τη Βουλή…
Η αριστερά είναι ακόμη θλιβερότερη, διότι δεν εκμεταλλεύτηκε την δυναμική του περασμένου Δεκέμβρη. Συρρικνώθηκε. Αυτό-λεηλατήθηκε. Αυτο - κατατροπώθηκε στις ευρωεκλογές. Και τώρα, πρόσωπα και "συνιστώσες" διαγκωνίζονται για την πρωτοκαθεδρία, διακυβεύοντας ακόμη και το εκλογικό όριο επιβίωσης στο κοινοβούλιο...
Είναι αστείοι εκείνοι που, υποστηρίζοντας ότι «δεν έχουν αρχηγό» να αυτο - σύρονται στον αγώνα για την καρέκλα του αρχηγού! Αστείο αλλά και συνάμα τραγικό! Η ελληνική αριστερά είναι άξια της τύχης της, αλλά και φαινόμενο προς μελέτη ψυχιατρικής υφής.
Εύχομαι να εισπράξουν κάποια ποσοστά στις εκλογές. Κι όχι απλώς την μούντζα των ψηφοφόρων…

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2009

ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ!...


Εθνικό συμφέρον, γενναίες αποφάσεις, αντιμετώπιση της διεθνούς οικονομικής κρίσης, ήταν οι -άνευ έμπνευσης- «ατάκες» των δηλώσεων Καραμανλή στη συνάντησή του με τις διοικήσεις της HELLEXPO A.E. και της ΔΕΘ Α.Ε. για να δικαιολογήσει την απόφασή του να προσφύγει σε εκλογές. Ετσι, για να μην πει το αυτονόητο: ότι έφυγε κακήν κακώς για την αποτυχημένη πορεία της –επίσης ολοκληρωτικά αποτυχημένης- πολιτικής του. Τα ίδια θα μας πει και το βράδυ. Δηλαδή, κύριε Καραμανλή, τόσα χρόνια τι κάνατε; Γιατί δεν αλλάξατε όσα έπρεπε να αλλάξουν και δεν προχωρήσατε σε μεγάλες και τολμηρές διαρθρωτικές αλλαγές; Ποιος σας εμπόδιζε να «νοικοκυρέψετε» το κράτος και να προχωρήσετε στην «αποφασιστική καταπολέμηση της διαφθοράς»; Ποιος σας είπε, τέλος, ότι έχουμε τη διάθεση να πειραματιστείτε με την «υλοποίηση των μεταρρυθμίσεών» σας επάνω μας; Δεν είμαστε πειραματόζωα κύριε Κώστα μας… Και το κυριότερο, κάποιοι από εμάς (γιατί κάποιοι άλλοι είναι… αμετανόητοι) δεν σε θέλουμε ρε αδερφέ!...
Το παραμύθι που κάθε χρόνο μας λες στην ΔΕΘ, το έχουμε μάθει απέξω κι ανακατωτά. Ούτε ο αγιασμός του Ανθιμου δεν σε ξεπλένει από τα ανομήματα της κυβέρνησης στην οποία προϊστασαι. Ούτε η θλιβερή κουστωδία που σε συνόδευε χαίρει της εμπιστοσύνης των πολιτών, παρά τις επευφημίες των μελών της ΝΔ και της ΟΝΝΕΔ που είχαν επιστρατευθεί γι αυτόν ακριβώς τον λόγο...
Ευελπιστώ ότι στις 4 Οκτώβρη θα πας σπίτι σου. Εγώ προσωπικά θα το επιδιώξω με την ψήφο μου. Ελπίζω κι άλλοι πολλοί, από εκείνους που στις ευρωεκλογές περιχαρώς ΑΠΕΙΧΑΝ και σου έδωσαν την ευκαιρία να ΚΟΜΠΑΣΕΙΣ για την (Πύρρεια) νίκη σου…
Μεταξύ μας, ευτυχώς που υπάρχει και ο γαλάζιος ελέφαντας του «Τζιάρα» για να σας υπενθυμίσει ότι δεν χρειάζονται μόνο γαλάζιοι ελέφαντες για να σωθείτε... Οσους κι αν διαθέτετε...

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009

ΠΑΛΙΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ!...


Οι εκλογές είναι πλέον γεγονός. Η «τελευταία ευκαιρία» του Κ. Καραμανλή παρήλθε. Ο κατήφορος δεν ανακόπηκε. Ζητώντας εκλογές στην ουσία παραιτείται, αφού το άλλοθι της αίτησης «νωπής εκλογής» δεν ισχύει (έτσι είχε πει και στις ευρωεκλογές) και αφού η όλη κατάσταση αποτελεί πλήρη ομολογία αποτυχίας του ίδιου και της κυβέρνησής του. Μιας κυβέρνησης που, τυλιγμένη μέσα στα πέπλα των σκανδάλων και στην αντιλαϊκή πολιτική της, μάλλον δεν έχει να εκστομίσει τίποτα πέρα από ψεύδη, στην Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης.
Η εξήγηση αυτής της κατρακύλας, από την πορεία της «λευκής επιταγής» και της τυφλής εμπιστοσύνης του 2004 στην απαξία του 2009, είναι δύσκολο να εξηγηθεί με πολιτικά κριτήρια. Μάλλον η εξήγηση θα πρέπει να δοθεί από την πολιτική ποιότητα του Καραμανλή, που προφανώς δεν ήταν η αναμενόμενη. Κακοί – κάκιστοι συνεργάτες, βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό στα σκάνδαλα και τις ρεμούλες, κι ένα κόμμα που στην κυριολεξία του δόθηκε «δωράκι» και που δεν τόλμησε να αλλάξει ούτε στο παραμικρό. Αξιο προσοχής φαινόμενο είναι και η ενθουσιώδης υποδοχή που του έκανε το εκλογικό σώμα επιλέγοντάς τον για πρωθυπουργό της χώρας. Ένα εκλογικό σώμα, που μέσα στον ορυμαγδό των σκανδάλων, παρέδωσε «ψήφο εμπιστοσύνης» στις ευρωεκλογές, στο ίδιο αυτό κόμμα των σκανδάλων.
Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι τελικά ο Καραμανλής δεν ήταν φτιαγμένος για πρωταγωνιστής μεγάλων ρόλων. Με μαλθακότητα, ατολμία, ψεύδη, καταβαράθρωση της οικονομίας, φίμωση του πολίτη, ήταν προφανές ότι δεν μπορούσε να κάνει άλλο από το να παραιτηθεί – στην ουσία. Η απόφαση για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες έδειξε έναν Καραμανλή να προσπαθεί να πείσει ότι αυτό συνέβη λόγω της διεθνούς οικονομικής κατάστασης και την… ΠΡΟΘΕΣΗ του ΠΑΣΟΚ να εκβιάσει την πολιτική κατάσταση με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Για το χάλι της κυβέρνησης, δηλαδή, φταίνε η οικονομία και το ΠΑΣΟΚ – μια απέλπιδα προσπάθεια συσπείρωσης της βάσης της ΝΔ (κάτι που έχει βάση, αν κοιτάξουμε στο παρελθόν).
Στις 4 Οκτωβρίου, λοιπόν, θα γίνουν οι εκλογές. Σ΄ αυτόν τον μήνα θα προσπαθήσει να αντιστρέψει το κλίμα, ό,τι δηλαδή δεν κατάφερε να κάνει τόσον καιρό… Θα προσπαθήσει να αναστρέψει την όλη κατάσταση με στόχο την συσπείρωση της βάσης της ΝΔ αλλά και του εσωτερικού ηττοπαθούς κλίματος που επικρατεί στο κόμμα του (θα μιλήσει και στη ΔΕΘ, αλλά τι παραπάνω θα πει στην προσπάθειά του να εξηγήσει τα ανεξήγητα). Οι αισιόδοξες νότες που προσπαθούν να διαδώσουν Μπακογιάννη, Σαμαράς, Στυλιανίδης και Χατζηγάκης, μάλλον δεν πρόκειται να ευοδωθούν…
Στον ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει αναβρασμός και σύντομα θα γνωρίζουμε αν ο Αλέκος Αλαβάνος θα είναι ή όχι υποψήφιος.
Το ΛΑΟΣ τρίβει τα χέρια του γενικώς (ήδη προσχώρησε σε αυτό ο Δημήτρης Κωνσταντάρας στην Α΄ Αθήνας), ενώ οι «Οικολόγοι – Πράσινοι» αποκλείουν κατηγορηματικά το ενδεχόμενο κάθε προεκλογικής συνεργασίας, εμμένοντας στην διακηρυγμένη θέση τους για αυτόνομη κάθοδο. Δεν παραλείπουν δε να κάνουν εκτιμήσεις ότι θα μπουν στη Βουλή με 8-10 βουλευτές…Η δε Αλέκα Παπαρήγα χαρακτήρισε ως «καλή ευκαιρία» την προκήρυξη εκλογών για να δώσουν οι πολίτες απάντηση στον δικομματισμό, επιτιθέμενη ταυτόχρονα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τονίζοντας ότι «είναι κόμματα που υιοθετούν πλήρως τις αντιλαϊκές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ενωσης».
Για να δούμε τι θα γίνει τελικά, μια και όλα εξαρτώνται από τους ίδιους αλλοπρόσαλλους που ψήφισαν ΝΔ στις ευρωεκλογές...